monumenta.ch > Hrabanus Maurus > HOMILIA CXXIII. ITEM FERIA IV. Lectio sancti Evangelii secundum Matthaeum. > LXXX. AD CRISPAM. > . . . > HOMILIA CXLI ITEM UT SUPRA. Lectio sancti Evangelii secundum Lucam. > HOMILIA CXXXV. DOMINICA XI POST PENTECOSTEN. Lectio Epistolae B. Pauli ad Corinthios. > HOMILIA CXXVIII. ITEM FERIA IV. Lectio sancti Evangelii secundum Marcum. > HOMILIA CVIII. IN EODEM FESTO. Lectio sancti Evangelii secundum Ioannem. > HOMILIA CXXVII. FERIA IV. Lectio Epistolae beati Pauli apostoli ad Romanos. > HOMILIA CXLIX. IN ASSUMPTIONE SANCTAE MARIAE. Lectio libri Ecclesiastici. > HOMILIA CXX. HEBDOMADA VIII POST PENTECOSTEN. Lectio Epistolae B. Pauli ad Romanos. > HOMILIA CXXXVI. IN EODEM FESTO. Lectio sancti Evangelii secundum Lucam. > CXI. > HOMILIA CLIII. FERIA IV. Lectio Epistolae beati Pauli apostoli ad Corinthios. > 15 > HOMILIA CV. DOMINICA VI POST PENTECOSTEN. Lectio Epistolae B. Petri apostoli. > . . . > HOMILIA CX. IN EODEM FESTO. Lectio sancti Evangelii secundum Matthaeum. > 11 > 21 > HOMILIA CLXI. ITEM FERIA IV. Lectio sancti Evangelii secundum Matthaeum. > 17 > . . . > 12 > 13
Macrobius, Commentaria in Somnium Scipionis, 1, XII <<< >>> XIIII
Macrobius, Commentaria in Somnium Scipionis, 1, Sectio XIII
1 Sed Scipio per quietem et caelo, quod in praemium cedit beatis, et promissione inmortalitatis animatus tam gloriosam spem tamque inclitam magis magisque firmavit viso patre, de quo utrum viveret cum adhuc videretur dubitare quaesiverat.2 mortem igitur malle coepit, ut viveret: nec flesse contentus viso parente quem crediderat extinctum, ubi loqui posse coepit, hoc primum probare voluit nihil se magis desiderare quam ut cum eo iam moraretur.3 nec tamen apud se quae desiderabat facienda constituit ante quam consuleret: quorum unum prudentiae, alterum pietatis adsertio est.4 nunc ipsa vel consulentis vel praecipientis verba tractemus.5 quaeso inquam pater sanctissime atque optume, quoniam haec est vita, ut Africanum audio dicere, quid moror in terris?6 quin huc ad vos venire propero?7 non est ita, inquit ille.8 nisi enim cum deus is, cuius hoc templum est omne quod conspicis, istis te corporis custodiis liberaverit, huc tibi aditus patere non potest.9 homines enim sunt hac lege generati qui tuerentur illum globum, quem in templo hoc medium vides, quae terra dicitur: hisque animus datus est ex illis sempiternis ignibus, quae sidera et stellas vocatis, quae globosae et rotundae divinis animatae mentibus circos suos orbesque conficiunt celeritate mirabili.10 quare et tibi, Publi, et piis omnibus retinendus animus est in custodia corporis nec iniussu eius, a quo ille est vobis datus, ex hominum vita migrandum est, ne munus adsignatum a deo defugisse videamini.11 haec secta et praeceptio Platonis est qui in Phaedone definit homini non esse sua sponte moriendum.12 sed in eodem tamen dialogo idem dicit mortem philosophantibus adpetendam et ipsam philosophiam meditationem esse moriendi.13 haec sibi ergo contraria videntur sed non ita est.14 nam Plato duas mortes hominis novit.15 nec hoc nunc repeto, quod superius dictum est duas esse mortes, unam animae, animalis alteram: sed ipsius quoque animalis hoc est hominis duas adserit mortes, quarum unam natura, virtutes alteram praestant.16 homo enim moritur cum anima corpus relinquit solutum lege naturae: mori etiam dicitur cum anima adhuc in corpore constituta corporeas inlecebras philosophia docente contemnit et cupiditatum dulces insidias reliquasque omnes exuitur passiones.17 et hoc est quod superius ex secundo virtutum ordine, quae solis philosophantibus aptae sunt, evenire signavimus.18 hanc ergo mortem dicit Plato sapientibus esse adpetendam, illam vero quam omnibus natura constituit cogi vel inferri vel accersiri vetat docens expectandam esse naturam et has causas huius aperiens sanctionis quas ex usu rerum quae in cotidiana conversatione sunt mutuatur.19 ait enim eos qui potestatis imperio truduntur in carcerem non oportere inde diffugere prius quam potestas ipsa quae clausit abire permiserit.20 non enim vitari poenam furtiva discessione sed crescere.21 hoc quoque addit nos esse in dominio deorum quorum tutela et providentia gubernamur, nihil autem esse invito domino de his quae possidet ex eo loco in quo suum constituerat auferendum: et sicut qui vitam mancipio extorquet alieno crimine non carebit ita eum qui finem sibi domino necdum iubente quaesiverit non absolutionem consequi sed reatum.22 haec Platonicae sectae semina altius Plotinus exsequitur.23 oportet inquit animam post hominem liberam corporeis passionibus inveniri.24 quam qui de corpore violenter extrudit liberam esse non patitur.25 qui enim sibi sua sponte necem comparat aut pertaesus necessitatis aut metu cuiusquam ad hoc descendit aut odio, quae omnia inter passiones habentur: ergo etsi ante fuit his sordibus pura, hoc ipso tamen quod exit extorta sordescit.26 deinde mortem debere ait animae a corpore solutionem esse, non vinculum, exitu autem coacto animam circa corpus magis magisque vinciri.27 et re vera ideo sic extortae animae diu circa corpus eiusve sepulturam vel locum in quo iniecta manus est pervagantur: cum contra illae animae, quae se in hac vita a vinculis corporis philosophiae morte dissolvunt, adhuc extante corpore caelo et sideribus inserantur.28 et ideo illam solam de voluntariis mortibus significat esse laudabilem, quae comparatur ut diximus philosophiae ratione, non ferro, prudentia, non veneno.29 addit etiam illam solam esse naturalem mortem ubi corpus animam, non anima corpus relinquit.30 constat enim numerorum certam constitutamque rationem animas sociare corporibus.31 hi numeri dum supersunt, perseverat corpus animari: cum vero deficiunt, mox arcana illa vis solvitur qua societas ipsa constabat, et hoc est quod fatum et fatalia vitae tempora vocamus.32 anima ergo ipsa non deficit quippe quae inmortalis atque perpetua est sed inpletis numeris corpus fatiscit: nec anima lassatur animando sed officium suum deserit corpus cum iam non possit animari.33 hinc illud est doctissimi vatis explebo numerum reddarque tenebris. haec est igitur naturalis vere mors, cum finem corporis solus numerorum suorum defectus adportat, non cum extorquetur vita corpori adhuc idoneo ad continuationem ferendi.34 nec levis est differentia vitam vel natura vel sponte solvendi.35 anima enim cum a corpore deseritur, potest in se nihil retinere corporeum, si se pure, cum in hac vita esset, instituit: cum vero ipsa de corpore violenter extruditur, quia exit rupto vinculo, non soluto fit ei ipsa necessitas occasio passionis, et malis, vinculum dum rumpit inficitur.36 hanc quoque superioribus adicit rationem non sponte pereundi.37 cum constet, inquit, remunerationem animis illic esse tribuendam pro modo perfectionis ad quam in hac vita una quaeque pervenit, non est praecipitandus vitae finis cum adhuc proficiendi esse possit accessio.38 nec frustra hoc dictum est.39 nam in arcanis de animae reditu disputationibus fertur in hac vita delinquentes similes esse super aequale solum cadentibus, quibus denuo sine difficultate praesto sit surgere; animas vero ex hac vita cum delictorum sordibus recedentes aequandas his qui in abruptum ex alto praecipitique delapsi sint, unde numquam facultas fit resurgendi.40 ideo ergo utendum concessis vitae spatiis ut sit perfectae purgationis maior facultas.41 ergo, inquies, qui iam perfecte purgatus est manum sibi debet inferre cum non sit ei causa remanendi quia profectum ulterius non requirit qui ad supera pervenit.42 sed hoc ipso quo sibi celerem finem spe fruendae beatitatis accersit, inretitur laqueo passionis quia spes sicut timor passio est, sed et cetera quae superior ratio disseruit incurrit.43 et hoc est quod Paulus filium spe vitae verioris ad se venire properantem prohibet ac repellit ne festinatum absolutionis ascensionisque desiderium magis eum hac ipsa passione vinciat ac retardet.44 nec dicit quod, nisi mors naturalis advenerit, emori non poteris, sed huc venire non poteris.45 nisi enim cum deus inquit istis te corporis custodiis liberaverit, huc tibi aditus patere non potest quia scit iam receptus in caelum nisi perfectae puritati caelestis habitaculi aditum non patere.46 pari autem constantia mors nec veniens per naturam timenda est nec contra ordinem cogenda naturae.47 ex his quae Platonem quaeque Plotinum de voluntaria morte pronuntiasse rettulimus nihil in verbis Ciceronis quibus hanc prohibet remanebit obscurum.
Macrobius HOME
bbb347.22r bnf6370.75 bnf6371.25 bnf6620.16 bnf7299.90 bnf10195.29 bnf11123.32 bnf16677.24 bnf16678.17 bnf18421.33 csg65.52 med229.51 tbl11943.3v uldBPL157.30 uldBPL168.25 uldVLF12B.20
Macrobius, Commentaria in Somnium Scipionis, 1, XII <<< >>> XIIII
monumenta.ch > Hrabanus Maurus > HOMILIA CXXIII. ITEM FERIA IV. Lectio sancti Evangelii secundum Matthaeum. > LXXX. AD CRISPAM. > . . . > HOMILIA CXLI ITEM UT SUPRA. Lectio sancti Evangelii secundum Lucam. > HOMILIA CXXXV. DOMINICA XI POST PENTECOSTEN. Lectio Epistolae B. Pauli ad Corinthios. > HOMILIA CXXVIII. ITEM FERIA IV. Lectio sancti Evangelii secundum Marcum. > HOMILIA CVIII. IN EODEM FESTO. Lectio sancti Evangelii secundum Ioannem. > HOMILIA CXXVII. FERIA IV. Lectio Epistolae beati Pauli apostoli ad Romanos. > HOMILIA CXLIX. IN ASSUMPTIONE SANCTAE MARIAE. Lectio libri Ecclesiastici. > HOMILIA CXX. HEBDOMADA VIII POST PENTECOSTEN. Lectio Epistolae B. Pauli ad Romanos. > HOMILIA CXXXVI. IN EODEM FESTO. Lectio sancti Evangelii secundum Lucam. > CXI. > HOMILIA CLIII. FERIA IV. Lectio Epistolae beati Pauli apostoli ad Corinthios. > 15 > HOMILIA CV. DOMINICA VI POST PENTECOSTEN. Lectio Epistolae B. Petri apostoli. > . . . > HOMILIA CX. IN EODEM FESTO. Lectio sancti Evangelii secundum Matthaeum. > 11 > 21 > HOMILIA CLXI. ITEM FERIA IV. Lectio sancti Evangelii secundum Matthaeum. > 17 > . . . > 12 > 13
© 2006 - 2026 Monumenta Informatik