| 1 | Nunc tamen illa modis quibus inritata repente flamma foras vastis Aetnae fornacibus efflet, expediam. |
| 2 | primum totius subcava montis est natura fere silicum suffulta cavernis. |
| 3 | omnibus est porro in speluncis ventus et aeer. |
| 4 | ventus enim fit, ubi est agitando percitus aeer. |
| 5 | hic ubi percaluit cale fecitque omnia circum saxa furens, qua contingit, terramque et ab ollis excussit calidum flammis velocibus ignem, tollit se ac rectis ita faucibus eicit alte. |
| 6 | fert itaque ardorem longe longeque favillam differt et crassa volvit caligine fumum extruditque simul mirando pondere saxa; ne dubites quin haec animai turbida sit vis. |
| 7 | praeterea magna ex parti mare montis ad eius radices frangit fluctus aestumque resolvit. |
| 8 | ex hoc usque mari speluncae montis ad altas perveniunt subter fauces. |
| 9 | hac ire fatendumst et penetrare mari penitus res cogit aperto atque efflare foras ideoque extollere flammam saxaque subiectare et arenae tollere nimbos. |
| 10 | in summo sunt vertice enim crateres, ut ipsi nominitant, nos quod fauces perhibemus et ora. |