monumenta.ch > Lucretius > v. 173 > v. 1 > v. 219 > v. 136 > v. 246
Lucretius, De Rerum Natura, Liber Sextus, , v. 219 <<<     >>> v. 295

Lucretius, De Rerum Natura, Sextus, v. 246

1 Fulmina gignier e crassis alteque putandumst
nubibus extructis; nam caelo nulla sereno
nec leviter densis mittuntur nubibus umquam.
2 nam dubio procul hoc fieri manifesta docet res;
quod tunc per totum concrescunt aeera nubes,
undique uti tenebras omnis Acherunta reamur
liquisse et magnas caeli complesse cavernas,
Aeusque adeo tetra nimborum nocte coorta
inpendent atrae formidinis ora superne,Ae
cum commoliri tempestas fulmina coeptat.
3 praeterea persaepe niger quoque per mare nimbus,
ut picis e caelo demissum flumen, in undas
sic cadit effertus tenebris procul et trahit atram
fulminibus gravidam tempestatem atque procellis,
ignibus ac ventis cum primis ipse repletus,
in terra quoque ut horrescant ac tecta requirant.
4 sic igitur supera nostrum caput esse putandumst
tempestatem altam; neque enim caligine tanta
obruerent terras, nisi inaedificata superne
multa forent multis exempto nubila sole;
nec tanto possent venientes opprimere imbri,
flumina abundare ut facerent camposque natare,
si non extructis foret alte nubibus aether.
5 hic igitur ventis atque ignibus omnia plena
sunt; ideo passim fremitus et fulgura fiunt.
6 quippe etenim supra docui permulta vaporis
semina habere cavas nubes et multa necessest
concipere ex solis radiis ardoreque eorum.
7 hoc ubi ventus eas idem qui cogit in unum
forte locum quemvis, expressit multa vaporis
semina seque simul cum eo commiscuit igni,
insinuatus ibi vortex versatur in arto
et calidis acuit fulmen fornacibus intus;
nam duplici ratione accenditur: ipse sua cum
mobilitate calescit et e contagibus ignis.
8 inde ubi percaluit venti vis [et] gravis ignis
impetus incessit, maturum tum quasi fulmen
perscindit subito nubem ferturque coruscis
omnia luminibus lustrans loca percitus ardor.
9 quem gravis insequitur sonitus, displosa repente
opprimere ut caeli videantur templa superne.
10 inde tremor terras graviter pertemptat et altum
murmura percurrunt caelum; nam tota fere tum
tempestas concussa tremit fremitusque moventur.
11 quo de concussu sequitur gravis imber et uber,
omnis uti videatur in imbrem vertier aether
atque ita praecipitans ad diluviem revocare;
tantus discidio nubis ventique procella
mittitur, ardenti sonitus cum provolat ictu.
Lucretius HOME

uldVLF30.171 uldVLQ094.65

© 2006 - 2026 Monumenta Informatik