| 1 | Quod super est, non est mirandum qua ratione, per loca quae nequeunt oculi res cernere apertas, haec loca per voces veniant aurisque lacessant, conloquium clausis foribus quoque saepe videmus; ni mirum quia vox per flexa foramina rerum incolumis transire potest, simulacra renutant; perscinduntur enim, nisi recta foramina tranant, qualia sunt vitrei, species qua travolat omnis. |
| 2 | praeterea partis in cunctas dividitur vox, ex aliis aliae quoniam gignuntur, ubi una dissuluit semel in multas exorta, quasi ignis saepe solet scintilla suos se spargere in ignis. |
| 3 | ergo replentur loca vocibus abdita retro, omnia quae circum fervunt sonituque cientur. |
| 4 | at simulacra viis derectis omnia tendunt, ut sunt missa semel; qua propter cernere nemo saepe supra potis est, at voces accipere extra. |
| 5 | et tamen ipsa quoque haec, dum transit clausa [domorum> vox optunditur atque auris confusa penetrat et sonitum potius quam verba audire videmur. |