| 1 | E tenebris autem quae sunt in luce tuemur propterea quia, cum propior caliginis aer ater init oculos prior et possedit apertos, insequitur candens confestim lucidus aer, qui quasi purgat eos ac nigras discutit umbras aeris illius; nam multis partibus hic est mobilior multisque minutior et mage pollens. |
| 2 | qui simul atque vias oculorum luce replevit atque pate fecit, quas ante obsederat aer ATER, continuo rerum simulacra secuntur, quae sita sunt in luce, lacessuntque ut videamus. |
| 3 | quod contra facere in tenebris e luce nequimus propterea quia posterior caliginis aer crassior insequitur, qui cuncta foramina complet obsiditque vias oculorum, ne simulacra possint ullarum rerum coniecta moveri. |
| 4 | Quadratasque procul turris cum cernimus urbis, propterea fit uti videantur saepe rutundae, angulus optusus quia longe cernitur omnis sive etiam potius non cernitur ac perit eius plaga nec ad nostras acies perlabitur ictus, aera per multum quia dum simulacra feruntur, cogit hebescere eum crebris offensibus aer. |
| 5 | hoc ubi suffugit sensum simul angulus omnis. |
| 6 | fit quasi ut ad turnum saxorum structa tuantur; non tamen ut coram quae sunt vereque rutunda, sed quasi adumbratim paulum simulata videntur. |
| 7 | Umbra videtur item nobis in sole moveri et vestigia nostra sequi gestumque imitari, aera si credis privatum lumine posse indugredi, motus hominum gestumque sequentem; nam nihil esse potest aliud nisi lumine cassus aer id quod nos umbram perhibere suemus. |
| 8 | ni mirum, quia terra locis ex ordine certis lumine privatur solis qua cumque meantes officimus, repletur item quod liquimus eius, propterea fit uti videatur, quae fuit umbra corporis, e regione eadem nos usque secuta. |
| 9 | semper enim nova se radiorum lumina fundunt primaque dispereunt, quasi in ignem lana trahatur. |
| 10 | propterea facile et spoliatur lumine terra et repletur item nigrasque sibi abluit umbras. |