Iustinus, Epitoma Ed.2, 13, 8

monumenta.ch > Iustinus > 6 > 1 > 1 > 4 > 6 > 35 > 2 > 6 > 18 > 9 > 3 > 6 > 6 > 8 > 1 > 3 > 11 > 1 > 6 > 8 > 2 > 9 > 5 > 5 > 1 > 21 > 4 > 1 > 8 > 32 > 5 > 5 > 2 > 1 > 8
Iustinus, Epitoma Ed.2, 13, [cap. 7] <<<

Iustinus, Epitoma Ed.2, 13, [cap. 8]

1 Igitur Ptolomeus huius urbis auctus viribus bellum in adventum Perdiccae parabat.2 Sed Perdiccae plus odium adrogantiae quam vires hostium nocebat, quam exosi etiam socii ad Antipatrum gregatim profugiebant. 3 Neoptolemus quoque in auxilium Eumeni relictus non solum transfugere, verum etiam prodere partium exercitum voluit. 4 Quam rem cum praesensisset Eumenes, cum proditore decernere proelio necesse habuit.5 Victus Neoptolemus ad Antipatrum et Polyperconta profugit eisque persuadet, ut continuatis mansionibus laeto ex victoria et securo fuga sua Eumeni superveniant.6 Sed res Eumenen non latuit.7 Itaque insidiae in insidiatores versae, et qui securum adgressuros se putabant, securis in itinere et pervigilio noctis fatigatis occursum est. 8 In eo proelio Polypercon occiditur.9 Neoptolemus quoque cum Eumene congressus diu mutuis vulneribus acceptis conluctatus est; in summa victus occumbit.10 Victor igitur duobus proeliis continuis Eumenes adflictas partes transitione sociorum paululum sustentavit.11 Ad postremum tamen Perdicca occiso ab exercitu hostis cum Pithone Illyrio et Alceta, fratre Perdiccae, appellatur bellumque adversus eos Antigono decernitur.