Iustinus, Epitoma, 02, 10

monumenta.ch > Isidorus > 8 > 46 > 37 > 61 > 53 > 37 > 28 > 44 > 59 > 10 > 36 > 79 > 44 > 16 > 85 > 22 > [prooemium] > 36 > 24 > 40 > 74 > 60 > 15 > 40 > 29 > 43 > 72 > 7 > 55 > 38 > 37 > 83 > 49 > 44 > 5 > 93 > 32 > 47 > 36 > 11 > 28 > 34 > 59 > 18 > 40 > 16 > 22 > 63 > 72 > 46 > 52 > E > 82 > 68 > 29 > 53 > 4 > 43 > N > 79 > 55 > 51 > > 49 > 84 > 18 > 91 > 47 > 98 > 34 > 12 > 48 > 7 > 41 > 33 > 14 > 13 > 63 > 46 > 95 > 90 > 41 > 45 > 33 > 36 > 53 > 29 > 29 > 79 > 87 > 40 > 29 > 48 > 24 > 60 > 72 > 52 > 74 > 10
Iustinus, Epitoma, 2, IX <<< >>> XI

Iustinus, Epitoma, 2, Caput X

1 Interea et Darius, cum bellum restauraret, in ipso apparatu decedit, relictis multis filiis et in regno et ante regnum susceptis. 2 Ex his Ariamenes maximus natu aetatis privilegio regnum sibi vindicabat, quod ius et ordo nascendi et natura ipsa gentibus dedit. 3 Porro Xerses controversiam non de ordine, sed de nascendi felicitate referebat; 4 nam Ariamenen primum quidem Dario, sed privato provenisse; se regi primum natum. 5 Fratres itaque suos, qui ante geniti essent, privatum patrimonium, quod eo tempore Darius habuisset, non regnum vindicare sibi posse ; se esse, quem primum in regno iam rex pater sustulerit. 6 Huc accedere, quod Ariamenes non patre tantum, sed et matre privatae adhuc fortunae, avo quoque materno privato procreatus sit; 7 se vero et matre regina natum et patrem non nisi regem vidisse, avum quoque maternum Cyrum se regem habuisse, non heredem, sed conditorem tanti regni. 8 Ita etsi in aequo iure utrumque fratrem pater reliquisset, materno tamen se iure et avito vincere. 9 Hoc certamen concordi animo ad patruum suum Ariaphernen veluti ad domesticum iudicem deferunt, 10 qui, domi cognita causa, Xerxen praeposuit; adeoque fraterna contentio fuit, ut nec victor insultaverit nec victus doluerit ipsoque litis tempore munera invicem miserint, iucunda quoque inter se, non solum credula convivia habuerint, iudicium quoque ipsum sine arbitris, sine convitio fuerit. 11 Tanto moderatius tunc fratres inter se maxima regna dividebant, quam nunc exigua patrimonia partiuntur. 12 Igitur Xerxes bellum a patre coeptum adversus Graeciam per quinquennium instruxit. 13 Quod ubi primum didicit Demaratus, rex Lacedaemoniorum, qui apud Xerxen exulabat, amicior patriae post fugam, quam regi post beneficia, ne inopinato bello opprimerentur omnia in tabellis ligneis magistratibus perscribit easdemque cera superinducta delet, 14 ne aut scriptura sine tegmine iudicium daret aut recens cera dolum proderet, fido deinde servo perferendas tradit iusso magistratibus Spartanorum tradere. 15 Quibus perlatis, Lacedaemone quaestioni res diu fuit, quod neque scriptum aliquid viderent nec frustra missas suspicarentur, tantoque rem maiorem, quanto esset occultior putabant. 16 Haerentibus in coniectura viris, soror regis Leonidae consilium scribentis invenit. 17 Erasa igitur cera, belli consilia deteguntur. 18 Iam Xerxes septingenta milia de regno armaverat et trecenta milia de auxiliis, 19 ut non inmerito proditum sit flumina ab exercitu eius siccata Graeciamque omnem vix capere exercitum eius potuisse. 20 Naves quoque decies centum milium numero habuisse dicitur. 21 Huic tanto agmini dux defuit. Ceterum si regem spectes divitias, non ducem laudes; 22 quarum tanta copia in regno eius fuit ut, cum flumina multitudine consumerentur opes tamen regiae superessent. 23 Ipse autem primus in fuga, postremus in proelio semper visus est, in periculis timidus sicubi metus abesset, inflatus; 24 denique ante experimentum belli fiducia virium veluti naturae ipsius dominus et montes in planum deducebat et convexa vallium aequabat et quaedam maria pontibus sternebat, quaedam ad navigationis commodum per conpendium ducebat.