Iustinus, Epitoma, 01, 8

monumenta.ch > Isidorus > 15 > 50 > 8 > 3 > 49 > 2 > 3 > 15 > 3 > 3 > 2 > 34 > 62 > 3 > 42 > 34 > 1 > 6 > 3 > 6 > 2 > 2 > 15 > 16 > 18 > 35 > 20 > 9 > 2 > 2 > 3 > 5 > 15 > 2 > 5 > 5 > 70 > 5 > 3 > 15 > 15 > 51 > 7 > 63 > 58 > 25 > 13 > 3 > 4 > 4 > 26 > 21 > 2 > 4 > 46 > 11 > 4 > 78 > 3 > 9 > 39 > 28 > 24 > 24 > 67 > 28 > 3 > 24 > 15 > 28 > 24 > 21 > 20 > 2 > 11 > 8 > 69 > 4 > 60 > 11 > 23 > 5 > 37 > 4 > 21 > 23 > 30 > 20 > 37 > 56 > 11 > 3 > 30 > 2 > 6 > 30 > 32 > 4 > 55 > 2 > 17 > 44 > 11 > 11 > 23 > 27 > 4 > 61 > 5 > 11 > 8
Iustinus, Epitoma, 1, VII <<< >>> IX

Iustinus, Epitoma, 1, Caput VIII

1 Cyrus, subacta Asia et universo Oriente in potestatem redacto, Scythiis bellum infert. 2 Erat eo tempore regina Scytharum Tamyris, quae non muliebriter adventu hostium territa, cum prohibere eos transitu Araxis fluminis posset, transire permisit, et sibi faciliorem pugnam intra regni sui terminos rata et hostibus obiectu fluminis fugam difficiliorem. 3 Itaque Cyrus, traiectis copiis, cum aliquantisper in Scythiam processisset, castra metatus est. 4 Dein postera die, simulato metu, quasi refugiens castra deseruisset, ita vini adfatim et ea quae epulis erant necessaria reliquit; 5 quod cum nuntiatum reginae esset, adulescentulum filium ad insequendum eum cum tertia parte copiarum mittit. 6 Cum ventum ad castra Cyri esset, ignarus rei militaris adulescens, veluti ad epulas, non ad proelium venisset, omissis hostibus, insuetos barbaros vino se onerare patitur, 7 priusque Scythae ebrietate quam bello vincuntur. 8 Nam, cognitis his, Cyrus reversus per noctem saucios opprimit omnesque Scythas cum reginae filio interficit. 9 Amisso tanto exercitu et, quod gravius doleret, unico filio, Tamyris orbitatis dolorem non in lacrimas effudit, sed in ultionis solacia intendit hostesque recenti victoria exultantes pari insidiarum fraude circumvenit; 10 quippe, simulata diffidentia propter vulnus acceptum, refugiens Cyrum ad angustias usque perduxit. 11 Ibi, conpositis in montibus insidiis, ducenta milia Persarum cum ipso rege trucidavit. 12 In qua victoria etiam illud memorabile fuit, quod ne nuntius quidem tantae cladis superfuit. 13 Caput Cyri amputatum in utrem humano sanguine repletum coici regina iubet cum hac exprobratione crudelitatis: "Satia te, inquit, sanguine, quem sitisti cuiusque insatiabilis semper fuisti". 14 Cyrus regnavit annnis XXX, non initio tantum regni, sed continuo totius temporis successu admirabiliter insignis.