Isidorus, Synonyma de lamentatione animae peccatricis, LIBER SECUNDUS., 61.
| 1 | Nemo potest etiam semetipsum effugere, et si te non damnat publica fama, condemnat propria conscientia: nulla poena gravior conscientia; vis autem nunquam esse tristis? bene vive: secura mens tristitiam leviter sustinet, bona vita gaudium semper habet, conscientia autem rei semper in poena est. |
| 2 | Reus animus nunquam securus est, mens enim mala conscientiae propriis agitatur stimulis. |
| 3 | Si enim in bono permanseris, tristitia elongabitur a te; si in iustitia perseveraveris, tristitia non occurret tibi; nec plaga, nec mors te terrebit, si bene et pie vixeris. |