Isidorus, Synonyma de lamentatione animae peccatricis, LIBER SECUNDUS., 36.
| 1 | Dimitte, ut dimittatur tibi. |
| 2 | Ignosce, ut ignoscatur tibi, peccanti in te non retribuas secundum culpam, sciens quia et in te venturum est iudicium. |
| 3 | Non enim habebis indulgentiam, nisi dederis; et si ille non supplicet, si sibi dimitti non postulet, si deprecandi humilitatem non subeat, si peccatum suum mala conscientia non agnoscit, tu relaxa ex corde, tu dimitte ex animo, tu gratis indulge, tu veniam propria tua voluntate concede. |
| 4 | Dolorem in corde non reserves, dolorem in animo non retentes, aufer a corde fraternam offensionem, alienae nequitiae non reserves dolorem. |
| 5 | Odium enim hominem a regno Dei separat, a coelo subtrahit, a paradiso eiicit, odium nec passione adimitur, nec martyrio expiatur, nec fuso sanguine deletur. |