Isidorus, Synonyma de lamentatione animae peccatricis, LIBER PRIMUS., 71.
| 1 | Peccavi, Deus, miserere mei; peccavi, Deus, propitiare mihi. |
| 2 | Parce malis meis, ignosce peccatis meis, indulge sceleribus meis, deleat culpas meas gratia tua. |
| 3 | Sana animam meam, quia peccavi tibi . |
| 4 | Si enim iniquitates recordatus fueris, quis sustinebit ? Ad examen tuum nec iustitia iusti secura est. |
| 5 | Quis enim iustus qui se audeat dicere sine peccato? quis praesumat coram te aliquid de iustitia? nullus hominum absque peccato, nullus mundus a delicto, ecce inter sanctos nemo immaculatus. |
| 6 | Ecce, qui servierunt Deo, non fuerunt stabiles, et in angelis reperta est pravitas (Iob IV, 18). |
| 7 | Astra immunda sunt coram te, coeli non sunt mundi in conspectu tuo ; quanto magis ego abominabilis, et putredo, et filius hominis, vermis, qui hausi quasi gurges peccatum, et bibi quasi aquas iniquitatem, qui commoror in pulvere , qui habito in domo lutea, qui terrenum habeo fundamentum |