Isidorus, Synonyma de lamentatione animae peccatricis, LIBER PRIMUS., 46.
| 1 | Relucta contra malam consuetudinem, contra consuetudinem peccandi tota virtute repugna; vince usum carnalem etiam cum dolore; perniciosam consuetudinem vince, quamvis cum difficultate, quamvis cum dolore usui malo resiste. |
| 2 | Propone tibi adversus praesentis carnis ardores futuri supplicii ignem, superet aestum libidinis recordatio aeterni incendii, memoria ardoris gehennae ardorem excludat luxuriae. |
| 3 | 47. Fornicationis poenam metus gravioris supplicii vincat, fortior dolor dolorem minorem exsuperet. |
| 4 | Patienter leviora portabis, si graviora fueris recordatus. |
| 5 | Versetur ante oculos tuos imago futuri iudicii, praevide quae postmodum eris passurus. |
| 6 | Futuram Dei sententiam cogita, futura Dei iudicia super te formida terreat te gehennae metus, terreat te futuri iudicii sententia, revocet te poenarum terror a culpa. |
| 7 | 48. Vitae tuae terminum quotidie intuere, omni hora habeto mortem prae oculis, ante oculos tuos tenebrarum semper versetur adventus. |
| 8 | De morte tua quotidie cogita, finem vitae tuae semper considera, recole semper diem mortis incertum; esto sollicitus, ne subito rapiaris: quotidie dies ultimus appropinquat, vitam nostram quotidie dies aufert, quotidie ad finem tendimus, quotidie viam vitae transimus, ad mortem quotidie properamus, ad vitae terminum quotidie tendimus, momentis decurrentibus ad finem deducimur. |
| 9 | 49. Nescimus quid nobis hodie contingat, nescimus quando extremum vitae tempus adveniat. |
| 10 | Ignoramus si hac nocte animam nostram conditio mortis reposcat. |
| 11 | Finis noster nobis absconditus est, venturi exitus ignorantia nobis incerta est. |
| 12 | Improvisus est mortis occursus, incertus est eventus et finis omnium. |
| 13 | Dum nescimus, repente mors venit; dum non existimamus, improviso tollimur; dum ignoramus, repente subtrahimur. |
| 14 | Timeamus ne dies illa, tanquam fur, nos comprehendat , ne nos turbo divini iudicii dum ignoramus diripiat, ne nos repentinus interitus auferat, ne ignorantes subito calamitas comprehendat. |