| 1 | Heu me! heu infelicem me! heu miserum me! nesciebam quod pro mea iniquitate percutior, ignorabam quod pro meo merito iudicor; quod istum iudicium de mea sit iniustitia, tu mihi manifestasti, tu mihi indicasti, tu mihi notum fecisti, per te cognovi; quod nesciebam, iam pro certo scio, iam certum habeo; iam me non latet, manifestum est mihi satis, satis mihi est cognitum, perpensum mihi est satis, iam exploratum est mihi, occultum mihi iam non est, iam mihi non est ambiguum, iam mihi non est absconditum. |