monumenta.ch > Isidorus > 11 > 24 > 42 > 2 > 17 > 27 > 57 > 62 > 25 > 61 > 23 > 14 > 5 > 1 > 12 > 56 > 31 > 54 > 1 > 29 > 13 > 26 > 50 > 39 > 1 > 19 > 4 > 58 > 10 > 2 > 7 > 38 > 6 > 9 > 6 > 18 > 28 > 59 > 2 > 43 > 55 > 6 > 9 > 3 > 8 > 22 > 49 > 16 > 8 > 34 > 60 > 46 > 24 > 53
Isidorus, Sententiae, 3, LII. De Iudicibus. <<<     >>> LIV. De muneribus.

Isidorus, Sententiae, 3, CAPUT LIII. De acceptione personarum.

1 [

CAP. LIII. N. 1. August., tract. 30, in Ioann., ad illud: Nolite, iudicare secundum faciem, sed rectum iudicium iudicate, cap. 7. Levit. XIX. Deut. I et XIX. Proverb. XXIV. Eccli. XLII. LOAISA.

] Non est persona in iudicio consideranda, sed causa; scriptum est enim: Non accipias personam in iudicio [Levit. 19, 15; Deut. 1, 17; Prover. XXIV, 23; Eccle. 42, 1]. Et iterum: Non misereberis pauperis in iudicio. Qui enim consanguinitatis vel amicitiae favore, sive inimicitiarum odio, iudicium pervertunt, sine dubio in Christum, qui est veritas et iustitia, peccare noscuntur.
2 Iniqui iudices errant in veritate sententiae, dum intendunt in qualitatem personae, et exulcerant saepe iustos, dum improbe defendunt iniquos; qui autem recte praesidere studet, nec partem palpare novit, nec cohibere a iustitia didicit.
Isidorus HOME

bnf6413.354 csg228.262