| 1 | [ CAP. XLIV. N. 1. Sic recte plerique Mss. Gregor., lib. Moral. XXX, cap. 18. Unde haec sententia desumitur: Saepe verbum pro gratia tribuitur auditoris, et saepe propter auditoris culpam subtrahitur sermo doctori. LOAISA. ] Pro malo merito plebis aufertur doctrina praedicationis. Pro bono merito audientis tribuitur sermo doctori. |
| 2 | [ 2. Pro utilibus, etc. Ita Gothici libri. Pro utilitate audientium merito tribuatur, alii Mss. Pro utilitate audientis, unus Salm. Ecclesiae. LOAISA. ] In potestate divina consistit cui velit Deus doctrinae verbum dare vel cui auferre: et hoc aut pro dicentis aut pro audientis fit merito, ut modo pro culpa plebis auferatur sermo doctoris, modo vero pro utilibus meritis tribuatur. Nam et bonus docet bonum, et malus malum, et bonus malum, et malus bonum, quod tamen fit iuxta meritum populorum. |
| 3 | [ 3. Gregor., ibid. Eccles. III. LOAISA. Ibid. Incorrectibilem. Ita Gothici. Incorrigibilem, alii. LOAISA. ] Non omnia tempora congruunt doctrinae secundum Salomonis sententiam, dicentis: Tempus tacendi, et tempus loquendi [Eccle. |
| 4 | Interdum doctores Ecclesiae calore charitatis ardentes conticescunt a docendo, quia non est qui audiat, testante propheta: Civitates Austri clausae sunt, et non est qui aperiat [Ierem. |
| 5 | Qui docendi accepit officium, interdum ad tempus facta proximi taceat, quae statim corrigere nequaquam existimat. Nam si corrigere potest et dissimulat, verum est quod consensum erroris alieni habeat. |
| 6 | Plerique sancti doctores pro mali pertinacia, quia iniquos emendare nequeunt, his tacere disponunt; sed calorem spiritus, quo aguntur, ferre non sustinentes, iterum in increpationem prosiliunt iniquorum. |