| 1 | [ CAP. XXXIII. N. 1. Gregor., lib. Curae Pastor., part. II, cap. 5 et 6, et lib. V Moral., cap. 2. LOIASA. Ibid. Vir ecclesiasticus, etc. Ex hoc capite contextus est sermo in laudem sancti Aemiliani Isidoro ascriptus, de quo videri possunt Isidoriana, cap. 72, n. 3 seqq. Ad verba nolens quidem Vezzosius notat, iuxta perpetuam Ecclesiae doctrinam, id esse. AREV. ] Vir ecclesiasticus et crucifigi mundo per mortificationem propriae carnis debet, et dispensationem ecclesiastici ordinis, si ex Dei voluntate provenerit, nolens quidem, sed humilis gubernandam suscipiat. |
| 2 | [ 2. Alludit forte ad illud Augustini ad Eudoxiam, epist. 81, de his qui, blandiente desidia, regimen Ecclesiae respuunt: Nec vestrum otium, inquit, necessitatibus Ecclesiae praeponatis. Idem habet contra Faustum, lib. XXXII, cap. 10. Qui electus, inquit, ab Ecclesia ministerium evangelizandi renuit ab Ecclesia merito digneque contemnitur. Idem Gregor., lib. VI Epistolarum, epist. ad Cyriacum episcopum: Si is qui valet omnipotentis Dei oves renuit pascere, ostendit se pastorem summum minime amare. Vide Gregor. etiam pastor. Curae, part. I, cap. 5, de his qui in regiminis culmine prodesse exemplo virtutum possunt, sed quietem propriam sectando refugiunt. LOAISA. ] Multis intercipit Satanas fraudibus eos qui vitae et sensus utilitate praestantes, praeesse et prodesse aliis nolunt; et dum eis regimen animarum imponitur, renuunt, consultius arbitrantes otiosam vitam agere, quam lucris animarum insistere. Quod tamen decepti agunt per argumentum diaboli fallentis eos per speciem boni, ut dum illos a pastorali officio retrahit, nequaquam proficiant, qui eorum verbis atque exemplis instrui poterant. |
| 3 | [ 3. Gregor., lib. Moral. V, c. 3. LOAISA. ] Sancti viri nequaquam occupationum saecularium curas appetunt, sed occulto ordine sibi superimpositas gemunt. Et quamvis illas per meliorem intentionem fugiant, tamen per subditam mentem portant. Quas quidem summopere, si liceat, vitare festinant; sed timentes occultam dispensationem Dei, suscipiunt quod fugiunt, exercent quod vitare noscuntur. Intrant enim ad cor, et ibi consulunt quid velit occulta voluntas Dei; seseque subditos debere esse summis ordinationibus cognoscentes, humiliant cervicem cordis iugo divinae dispensationis. |