monumenta.ch > Martialis > 72 > 82 > 29 > 86 > H > 84 > 35 > 89 > Z > 73 > 7 > 2 > 65 > I > 6 > 69 > 35 > 2 > 41 > 33 > 9 > 2 > 21 > B > 45 > 29 > 76 > 77 > 81 > 80 > 1 > 15 > 21 > 97 > 15 > 8 > 32 > 11 > 42 > 25 > 62 > 6 > 56 > 27 > 17 > 23 > T > 12 > 70 > R > 14 > 25 > 31 > 9 > 50 > 13 > 54 > 61 > 26 > D > 5 > 12 > 14 > 39 > 31 > 1 > 58 > 13 > 19 > 26 > 19 > 4 > 29 > 8 > 118 > 10 > M > L > C > 6 > 1 > 28 > 1 > 1 > 22 > 120 > 5 > 16 > 3 > 1 > 34 > 4 > 6 > 1 > 20 > 2 > 6 > 6 > 24 > 1 > 9 > 9
Isidorus, Sententiae, 3, VIII. De lectione. <<<     >>> X. De doctrina sine gratia.

Isidorus, Sententiae, 3, CAPUT IX. De assiduitate legendi.

1 [

CAP. IX. N. 1. Proverb. IV: Arripe illam, et exaltabit te, glorificaberis ab ea, cum eam fueris amplexatus. Prius dixerat, Dilige eam, et conservabit te. De assiduitate et perseverantia legendi sacras Scripturas multa traduntur a Patribus, in primis a Cypriano, in fine de Spectaculis, et Augustin., lib. II de Doctrina Christiana, cap. 5. Erit divinarum scripturarum solertissimus indagator. Quod habetur d. 19. Et in sermone mirabili 38, ad fratres in eremo. De laudibus Scripturae, et diligenti ipsius lectione Ambrosius, libr. super Beati immaculati in via assidue legendum esse docet: Beatus, inquit, qui in lege Domini die ac nocte meditatur. Sed qui meditatur in lege, eruditur in lege; et quem lex erudierit, Dominus erudit, qui locutus est legem. Et epistola 3, ad Sabinum, de eius studio. Hieronymus etiam ad Demetriadem in fine: Ama Scripturas sanctas, et amabit te Sapientia. Dilige eam, et servabit te. Honora illam, et amplexabitur te. Ex quo loco videtur desumpta esse haec sententia. LOAISA.

Ibid. Cum eam, etc. In multis Codd. mss. deest hoc. LOAISA.

]
Nemo potest sensum Scripturae sanctae cognoscere, nisi legendi familiaritate, sicut est scriptum: Ama illam, et exaltabit te; glorificaberis ab ea, cum eam fueris amplexatus [Prov. 4, 8].
2 [

2. August., lib. II de Doctrina Christ., cap. 9, solertius et diligentius in libris sacris praecepta vivendi et regulas credendi esse investigandas docet. LOAISA.

]
Quanto quisque magis in sacris eloquiis assiduus fuerit, tanto ex eis uberiorem intelligentiam capit; sicut terra, quae quanto amplius excolitur, tanto uberius fructificat.
3 [

3. Exod. XIX, et XXXIV. Et videtur desumpta sententia ex Gregor., lib. V Moral., cap. 25 et 26. LOAISA.

]
Quanto amplius ad quamlibet artem homo conscendit, tanto magis ad hominem ars ipsa descendit, sicut in Lege scribitur: Moyses ascendit in montem, et Dominus descendit [Exod. 19].
4 [

4. I Cor. II: Nos autem non spiritum huius mundi accepimus; sed spiritum qui ex Deo est, etc. Et infra, Animalis homo non percipit ea quae sunt spiritus, spiritualis autem iudicat omnia. Nos autem sensum Christi habemus. August., in enarratione psalm. CXVIII, exponens illud: Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini. Beati qui scrutantur testimonia eius, in toto corde exquirunt eum. Gregorius etiam idem optime, et ab eo sententiam deductam existimo, lib. Moral. XXIII, c. 20 et 21. LOAISA.

Ibid. Sicut caecus. Simile exemplum est apud August., serm. 112. LOAISA.

Ibid. Defigit. Goth. Cod. addit: illum plus metuit diabolus, quem assidue legere viderit. Quam lectionem in nullo alio Ms. invenio ex tredecim antiquissimis, quos ad emendationem huius operis iussu Philippi II regis catholici et piissimi ex omnibus bibliothecis Hispaniae nactus sum. LOAISA.

Ibid. Avocaverit. Al., evacuaverit. AREV.

]
Verum est de otio spirituali, quod ille tantum secreta divinorum scrutabitur mandatorum, qui ab actione terrenae curae a vocaverit animum, et sedula familiaritate Scripturis sanctis inhaeserit. Nam sicut caecus et videns potest quidem uterque ambulare, sed non consimili libertate, dum caecus pergens quo non videt offendat, videns vero offendicula cavet, et quo sit pergendum agnoscat; sic et qui nubilo terrenae curae fuscatur, si tentet Dei perscrutari mysteria, non valet, quia caligine curarum non videt. Quod ille tantumdem efficere valet, qui sese de exterioribus saeculi curis abstrahit, et totum sese in Scripturarum meditatione defigit.
5 [

5. August., lib. de Spiritu et Anima, cap. 11, definit ingenium esse vim animae, sive intentionem qua se extendit anima, et exercet ad incognitorum cognitionem. LOAISA.

Ibid. Sapiunt. Al., capiunt. AREV.

]
Quidam habent intelligentiae ingenium, sed negligunt lectionis studium; et quod legendo scire potuerunt, negligendo contemnunt. Quidam vero amorem sciendi habent, sed tarditate sensus praepediuntur; qui tamen assidua lectione sapiunt, quod ingeniosi per desidiam non noverunt.
6 Ingenium tardius etsi non per naturam, per assiduitatem tamen lectionis augmentatur. Nam quamvis sensus hebetudo sit, frequens tamen lectio intelligentiam auget.
7 Sicut qui tardus est ad capiendum, pro intentione tamen boni studii praemium percipit, ita qui praestitum sibi ex Deo ingenium intelligentiae negligit, condemnationis reus existit, quia donum quod accepit despicit, et per desidiam delinquit.
8 Quidam Dei iudicio donum scientiae quod negligunt accipiunt, ut durius de rebus creditis puniantur. Tardiores autem ideo quod scire cupiunt difficulter inveniunt, ut pro maximo exercitio laboris maximum praemium habeant retributionis.
Isidorus HOME

bnf6413.282 csg228.238

© 2006 - 2026 Monumenta Informatik