| 1 | [ CAP. VII. N. 1. Conversi in universum vocantur omnes qui in monastica vita Deo militant, ut est apud Pachomium, in regula, et apud Cass., l. IV de Institutis renuntiantium, cap. 1. Renuntiantes vocantur conversi; nunc in monasticis ordinibus laici appellantur conversi. LOAISA. Ibid. Non inchoantibus, etc. Ex veteribus impressis. Non inchoantibus praemium promittitur, sed perseverantibus datur, mss. omnes. LOAISA. Ibid. Alii omittunt non, alii addunt datur post perseverantibus. Meus Cod.: Non inchoantibus praemia promittuntur, sed perseverantibus dantur. De conversis alia etiam notavit Loaisa lib. III, c. 15, n. 3. Excerptum ex his capitibus inscriptum De conversis quasi distinctum opus Isidori a nonnullis editum fuit, ut explicui in Isidorianis, cap. 68, num. 7 seqq., ubi etiam excripsi praefationes Canisii et Constantini Caietani. Hic notas aliquas, seu varias lectiones e suo exemplari ms. adiecit, quarum nonnullae a nobis indicabuntur: reliquas satius est omittere; nam corruptissimum erat illud exemplar. AREV. ] Non inchoantibus praemium promittitur, sed perseverantibus, sicut scriptum est: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit [Matth. |
| 2 | [ 2. Eccle. II. Greg., lib., VI, exposit. in prim. regulam, cap. 13, interpretatur locum: Sustinentiam, inquit, perdunt qui bona quae inchoant non consummant. LOAISA. Ibid. Perseveranti, etc. Al., perseverante fine continenti non perdiderimus, id est, opus bonum, etc. AREV. ] Tunc enim placet Deo nostra conversio, quando bonum, quod inchoamus, perseveranti fine complemus Nam sicut scriptum est: Vae his qui sustinentiam perdiderunt, id est, opus bonum non consummaverunt [Eccle. |
| 3 | [ 3. Id probat Gregor., lib. Moral. V, cap. 8, et lib. IX, c. ult. LOAISA. ] Indulgentia peccatorum, sciendum, ubi, quando, vel qualibus datur. Ubi quippe? nisi intra Ecclesiam catholicam? Quando, nisi ante venturi exitus diem? Quia ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis [II Cor. |
| 4 | Nemo perpendere potest quanti sit ponderis in iustitia, vel quanti fulgoris radio iustitia clareat, nisi qui prius toto mentis nisu convertatur ad Deum, quatenus ipso lumine quo illustratur et suam foeditatem agnoscat, et lumen quod caeco corde non intuebatur intelligat. |
| 5 | Tunc autem inattingibilem intelligi posse divinam iustitiam, dum eam quisque sequi conversus tentaverit, quia lux non intelligitur, nisi cum videtur. |
| 6 | Iudicium quod in hominis potestate consistit conversionis est gratia, per quam nosmetipsos iudicamus, quando flentes mala nostra punimus, et bono quod ex Deo nobis est solidius inhaeremus. |
| 7 | Tripertitus describitur esse uniuscuiusque conversi profectus, id est, primus, corrigendi a malo; secundus, faciendi bonum, tertius, consequendi boni operis praemium. Nam quod ait propheta: Solve fasciculos deprimentes [Isai. |
| 8 | Multis modis terret Deus homines, ut vel sero convertantur, atque exinde magis erubescant, quod tandiu exspectati sunt ut redirent. Nam nunc minis, nunc plagis, nunc revelationibus quosdam concutit, ut qui voluntate converti despiciunt, commoti terroribus corrigantur. |
| 9 | [ 9. Locus est psal. XXXI, ubi ita legitur: In camo et freno maxillas eorum constringe. Sic Septuag. legunt, et Basil., et Theod., per camum et frenum disciplinam intelligentes. Camus Graecis est genus vinculi, κημὸς. Sunt qui vertant lupato et freno, verum in Psalt. Isidor. est in freno et camo. LOAISA. Ibid. Forte, Aegyptus, quae. AREV. ] Plerique ex sola mentis devotione convertuntur ad Deum; nonnulli vero coacti plagis convertuntur, qui ex devotione non convertebantur, iuxta capitulum psalmi dicentis: In freno et camo maxillas eorum constringe, qui non approximant ad te [Psal. |
| 10 | Plerique autem, dum devotione non convertuntur, plagae stimulis feriuntur; qui tamen nec sub verbere sentiunt, ut aliquatenus corrigantur, sicut Aegyptus, qui et poenas luit, et emendari nequivit. De talibus enim ait propheta: Percussisti eos, et non doluerunt; attrivisti eos, et renuerunt suscipere disciplinam [Ierem. |
| 11 | [ 11. Greg., lib. II Moral., cap. 19, et lib. XVIII, cap. 12. LOAISA. ] Nonnulli viri saeculares elatione mentis tumentes, postmodum conversi ad Deum, religiosa sequuntur obedientia Christum; et qui antea celsitudine mundiali tumebant, postea ipsam elationem in studio humilitatis commutant. |
| 12 | [ 12. Ex Gregor., lib. XXV Moral., c. 7 et 10. LOAISA. Ibid. Surrexerunt. Al., se correxerunt. AREV. ] Quidam sunt qui iam secrete conversi sunt, quorum conversio, quia non procedit ad publicum, apud aestimationem humanam, quales fuerunt, tales adhuc esse putantur; iam tamen in Dei oculis surrexerunt. Item quidam adhuc humano iudicio stare cernuntur; iam tamen in Dei oculis ceciderunt. |
| 13 | [ 13. Quasi iustorum operum. Ita Goth. Tolet, Quasi iustorum animae, Salm. Goth. LOAISA. Ibid. Iustorum operum. Al., iustorum opera. AREV. ] Multi apud homines reprobi sunt, et apud Deum electi; atque item multi apud homines electi putantur, et apud Deum reprobi existunt, Salomone dicente: Vidi, inquit, impios sepultos, qui cum adhuc viverent, in loco sancto erant, et laudabantur in civitate quasi iustorum operum [Eccle. |