| 1 | [ CAP. VI. N. 1. Ex Greg., lib. XXXIII Moral., cap. 20. LOAISA. Ibid. Alii, semperque reprobos infima et exteriora, deserendo, sectari permittat. Codices mss. plerique, semperque reprobos, ut infima et exteriora delectentur, deserendo, permittat; ut dubitari possit an Isidoriani saeculi propria sit haec locutio, infima et exteriora delectari, pro infimis et exterioribus delectari. Vide lib. II Synonymorum, num. 5, cum nota, et Isidoriana, cap. 43, n. 34, et cap. 94, num. 37, ubi ex Cod. Vatic. 657 notavi hanc varietatem, ut in infima et exteriora delectentur. Relegendum etiam in Isidorianis caput 30, in quo doctrina sancti Isidori de praedestinatione defenditur contra Hincmarum Rhemensem, qui etiam ipse apud Isidorum legebat: Ut infima et exteriora delectentur. AREV. ] Gemina est praedestinatio, sive electorum ad requiem, sive reproborum ad mortem. Utraque divino agitur iudicio, ut semper electos superna et interiora sequi faciat, semperque reprobos ut infimis et exterioribus delectentur deserendo permittat. |
| 2 | Sicut ignorat homo terminum lucis et tenebrarum, vel utriusque rei quis finis sit, ita plenius nescit quis ante suum finem luce iustitiae praeveniatur, vel quis peccatorum tenebris usque in suum terminum obscuretur, aut quis post lapsum tenebrarum conversus resurgat ad lucem. Cuncta haec Deo patent, homini vero latent. |
| 3 | Quamvis iustorum conversatio in hac vita probabilis sit, incertum tamen hominibus esse ad quem sint finem praedestinati, sed omnia reservari futuro examini |
| 4 | [ 4. Datur ei qui vult, etc. Tota sententia desumitur ex divo Gregor., lib. XXIX Moral., cap. 18. LOAISA. Ibid. Vitiose nonnulli datur ei, quod sit malus, qui vult esse bonus. Minus displicet quod alii exhibent: Tandiu in bono iste stat, quousque, etc. AREV. ] Mira dispositio est supernae distributionis, per quam hic iustus amplius iustificatur, impius amplius sordidatur [Apoc. |
| 5 | Vult prodesse in bono iustus, nec praevalet; vult nocere malus, et valet. Iste vult Deo vacare, et saeculo impeditur; ille negotiis implicari cupit, nec perficit. |
| 6 | Dominatur malus bono, bonus damnatur pro impio, impius honoratur pro iusto. Et in hac tanta obscuritate non valet homo divinam perscrutari dispositionem, et occultum praedestinationis perpendere ordinem. |