monumenta.ch > Iustinus > 5 > 119 > 1 > 8 > 107 > 5 > 9 > F > 4 > 4 > 4 > 30 > 3 > 7 > 1 > 7 > 4 > 5 > 18 > 7 > 106 > 8 > 5 > 117 > 4 > 3 > 7 > 3 > 6 > 4 > 3 > 3 > 5 > 18 > 20 > 116 > 4 > 102 > 3 > 1 > 7 > 109 > 104 > 3 > 5 > 108 > 2 > 32 > 4 > 3 > 5 > 6 > 21 > 9 > 105 > 4 > 115 > 2 > 7 > 21 > 8 > 3 > 18 > 15 > 11 > 113 > 3 > 51 > 17 > 5 > 25 > 15 > 11 > 14 > 101 > 12 > 31 > 2 > 13 > 4
Isidorus, Sententiae, 2, III. De charitate. <<<     >>> V. De gratia.

Isidorus, Sententiae, 2, CAPUT IV. De spe.

1 Qui male agere non desistunt, vana spe indulgentiam de Dei pietate requirunt; quam recte quaererent, si ab actione prava cessarent.
2 [

CAP. IV. N. 2. Greg., lib. XX Moral., c. 7, et ex lib. XXXIII, c. 11. LOAISA.

Ibid. Alii, adducit pro addicit; sed addicit genuinum est ex notatis ad Deut., XIX, 3. AREV.

]
Metuendum valde est ut neque per spem veniae, quam promittit Deus, perseveranter peccemus; neque quia iuste peccata distringit, veniam desperemus; sed utroque periculo evitato, et a malo declinemus, et de pietate Dei veniam speremus. Omnis quippe iustus spe et formidine nitet, quia nunc illum ad gaudium spes erigit, nunc ad formidinem terror gehennae addicit.
Isidorus HOME

bnf6413.169 csg228.98 ubbf_iii_0015g.32v

© 2006 - 2026 Monumenta Informatik