| 1 | [ CAP. III. N. 1. Ex Greg., lib. XVIII Moral., cap. 14; affertque id testimonium Pauli, I Cor. XIII. LOAISA. Ibid. Si tradidero. Sic omnes Codd. mss., et Cyprianus, de unitate Eccl., et Cassianus, collat., 1, de Monach. destin., cap. 6. Locus est apud Paul. I Cor. XIII. Graece, ἵνα καυθήσομαι. LOAISA. ] Quamvis nonnulli fide atque operibus sanctis videantur esse participes, tamen, quia privantur charitate fraternae dilectionis, nullum habent incrementum virtutis. Nam sicut ait Apostolus: Si tradidero corpus meum, ut ardeam, charitatem non habuero, nihil mihi prodest [I Cor. |
| 2 | Sine amore charitatis, quamvis quisque recte credat, ad beatitudinem pervenire non potest, quia tanta est charitatis virtus, ut etiam prophetia et martyrium sine illa nihil esse credantur. |
| 3 | [ 3. Ex Gregor., lib. XXVIII Moral., cap. 9. LOAISA. ] Nullum praemium charitate pensatur. Charitas enim virtutum omnium obtinet principatum. Unde et vinculum perfectionis charitas ab Apostolo dicitur [Coloss. |
| 4 | [ 4. Ex Greg., lib. X Moral., cap. 12, affertque illud Cantic. VIII: valida. LOAISA. ] Dilectio Dei morti comparatur dicente Salomone: Valida est ut mors dilectio [Cant. |
| 5 | Qui Dei praecepta contemnit, Deum non diligit. Neque enim regem diligimus, si odio leges eius habemus. |
| 6 | Tenenda est cum sanctis viris unitas charitatis; et quanto se quisque mundo, tanto opus est ut se associet honorum consortio. |
| 7 | Charitas in dilectione Dei et proximi constat. Servat autem in se dilectionem Dei, qui a charitate non dividitur proximi. Qui a fraterna societate secernitur, a divinae charitatis participatione privatur. Nec poterit Deum diligere, qui noscitur in proximi dilectione errare. Christus Deus et homo est. Totum ergo Christum non diligit, qui hominem odit. |
| 8 | Bonorum discretionis est, non odire personas, sed culpas; et recte dicta pro falsis non spernere, sed probare. |
| 9 | [ 9. Greg., lib. XI Moral., c. 5. LOAISA. Ibid. Alii Editi et Mss.: Saepe se a vitiis separare disponunt. AREV. ] Qui imperfecti sunt in Dei amore, saepe vitia superare disponunt; sed pondere vitiorum gravati, rursus ad ea vitia quae optant relinquere revolvuntur. |