Isidorus, Historia de regibus, Prologus., 2.
| 1 | Merito te omnium ubertate gignentium indulgentior natura ditavit. |
| 2 | Tu baccis opima, vis proflua, messibus laeta, segete vestiris, oleis inumbraris, vite praetexeris. |
| 3 | Tu florulenta campis, montibus frondua, piscosa littoribus. |
| 4 | Tu sub mundi plaga gratissima sita, nec aestivo solis ardore torreris, nec glaciali rigore tabescis, sed temperata coeli zona praecincta, zephyris felicibus enutriris. |
| 5 | Quidquid enim arva fecundum, quidquid metalla pretiosum, quidquid animantia pulchrum et utile ferunt parturis. |
| 6 | Nec illis amnibus posthabenda, quos clara speciosorum gregum fama nobilitat. |