monumenta.ch > Isidorus > 1 > 1 > 1 > G > 1 > 30 > 26 > 1 > 6 > 7 > 19 > 1 > > 14 > 1 > 30 > 21 > 16 > V > 10 > 7 > 6 > 1 > 6 > 22 > 1 > 6 > 20 > 6 > 6 > 30 > 6 > 6 > 4 > 28 > 6 > 1 > 9 > 1 > > 7 > > 7 > 7 > 1 > A > 6 > K > E > 1 > 1 > 6 > 8 > 9 > 9 > 3 > 3 > 9 > 9 > 6 > > 6 > > 9 > 1 > 9 > 8 > 8 > 7 > 8 > 7 > 8 > 8 > 6 > B > 1 > 6 > 9 > 6 > 8 > 24 > 9 > 4
Isidorus, Etymologiae, Liber 13, III De elementis <<<     >>> V De partibus caeli

Isidorus, Etymologiae, 13, IV De caelo

1 Caelum vocatum eo quod, tamquam caelatum vas, inpressa lumina habeat stellarum veluti signa. Nam caelatum dicitur vas quod signis eminentioribus refulget. Distinxit enim eum Deus claris luminibus, et inplevit; sole scilicet et lunae orbe fulgenti et astrorum micantium splendentibus signis adornavit. [Alias autem a superiora caelando.] 2 Hic autem Graece οὐρανὸς dicitur ἀπὸ τοῦ ὁρᾶσθαι, id est a videndo, eo quod aer perspicuus sit et ad speculandum purior. Caelum autem in Scripturis sanctis ideo firmamentum vocatur, quod sit cursu siderum et ratis legibus fixisque firmatum. 3 Interdum et caelum pro aere accipitur, ubi venti et nubes et procellae et turbines fiunt. Lucretius 4, 133:
Caelum, quod dicitur aer.
Et Psalmus Ps. 79, 2 Ps. 104, 12: 'Volucres caeli' appellat, cum manifestum sit aves in aere volare; et nos in consuetudine hunc aerem caelum appellamus. Nam cum de sereno vel nubilo quaerimus, aliquando dicimus, 'qualis est aer?', aliquando, 'quale est caelum?'
Isidorus HOME

bav281.392 bmv399.269 bnf425.270 bnf426.287 bnf7583.153 bnf7585.299 bnf7586.82 bnf7587.37 bnf7589.198 bnf10291.143 bnf10292.250 bnf11864.193 bnf13027.30 bsb9201.402 bsb71097.391 csg232.83 csg233.134 csg235.66 csg236.69 csg237.208 hab64.403 sbsmin43.34r ubbf_iii_0015.148v zos32.201r

© 2006 - 2026 Monumenta Informatik