Isidorus, Epistolae, 4, . . .
| 1 | Domino sancto meritisque beato Massonae episcopo Isidorus. |
| 2 | 1. Veniente ad nos famulo vestro viro religioso Nicetio, litteras honorificentiae vestrae nobis detulit, in quibus agnitio salutis vestrae nihilominus perpatuit maxime per eum portitorem, cuius lingua epistola vivens erat. |
| 3 | Unde pro salute vestra gratiarum actionibus Deo nostro repensis, in quantum valuit mediocritas nostra vice inquisitionis studio poscentes meritorum vestrorum suffragiis divinis vos commendare conspectibus. |
| 4 | 2. Verum quod sequenter in epistolis venerabilis fraternitas vestra innotuit, nulla est in huiusmodi sententiis decretorum diversitas intelligenda, quod alibi legitur in lapsu corporali restaurandum honoris gradum post poenitentiam, alibi, post huiusmodi delictum, nequaquam reparandum antiqui ordinis meritum. |