| 264 | Inter Grates et gratias. Grates Deo aguntur, gratiae vero hominibus, quoniam referri possunt [Al., non possunt]. Idcirco optime Deo convenit, quod relationem significat ad latriam [Al., latam]. |
| 265 | [ 265. Cic., Tusc. IV: Cum ratione animus movetur placide, atque constanter, tum illud gaudium dicitur; cum autem inaniter et effuse animus exsultat, tum illa laetitia gestiens, vel nimia dici potest, quam ita definiunt: sine ratione animi elationem. ---Scripturae . . . Isaiae XVIII et LVII. Ubi in Vulgat.: Non est pax imp., dicit Dominus. ] Inter Gaudium et laetitiam. Stoici sic distinguunt: gaudium quippe esse aiunt elationem animi [Al., animae], in his quae digna sunt exsultantis, laetitiam vero effrenatam animi [Al., animae] elationem, quae modum nesciat; et in his quoque quae vitio sunt mista laetetur. Unde et Scriptura: Non est gaudium [Al., gaudere] impiis, dicit Dominus. |
| 266 | [ 266. Non., dict. Grave. Serv., ad ill., VIII Aen.: Nodisque gravatum. ] Inter Gravitatem et gravitudinem. Gravitas ex pondere animi, et ex sententia constat, gravitudo autem corporis est. Inter Grave et gravidum. Grave de natura dicitur; gravidum de accidenti [Al., accidenti] fecunditate, ut arbor gravida pomis. |
| 267 | [ 267. Ex Varronis Sententia, lib. vide Ling. Latina, qui loqui a loco derivat, quod suo quoque loco verba dicantur. ---Garrit. Non., dict. Garrire. Ibid. In Grialii Editione textus et nota exhibent temperanter. Pantinus videtur voluisse temperate pro una lectione, et pro alia temperanter. In verbis Varronis apud Grialium erat suae quoque. AREV. ] Inter Garrire et loqui. Loquitur qui recte et temperanter dicit; garrit qui aut multa verba dicit, aut sordide loquitur. |
| 268 | [ 268. Vid. Non., dictionibus, Ferre, et Gerere. ] Inter Gerere et ferre. Gerimus nostra, et veluti natura aliqua, quae in nobis sunt, ferimus vero imposita nobis, veluti onus. Sed Virgilius permiste utitur (I Aeneid.): Fidus quae tela gerebat Achates. Gerebat pro ferre posuit. |
| 269 | Inter Gravatur et ingravatur [Al., ponderatur.] Ingravatur [Al., ponderatur] pondere alieno, gravatur suo. |
| 270 | [ 270. Gens et nationis, et familiae, Serv., ad ill. I Aen.: Gens inimica mihi. ] Inter Gentem et gentes, et genus. Gens nationis est, ut Graeciae, Assyriae. Hinc et gentilitas dicitur. Gentes autem familiae, ut Iuliae, Claudiae. Genus vero ad qualitatem refertur, ut pecoris, pomi. |
| 271 | [ 271. C. Fronto fere eodem sensu: Corinthium civem dicimus, Corinthiacum vas, Corinthiensem fontem. Ibid. Haec, et similia discrimina, ut Hispanus, Hispanicus, Hispaniensis, observari non solent. AREV. ] Inter Graecum, Graecanicum, et Graecense. Graecus homo dicitur; Graecanica res; Graecense, quale in Graecia solet fieri. |
| 272 | [ 272. Sic Fronto: Gallus natione, Gallicus ex Gallia. ---F. scrib.: Gallicanus qui aliquid. ] Inter Gallum et Gallicum, et Gallicanum. Gallum in Gallia natum, Gallicum ex Gallia latum, Gallicanum, quod aliquid ex Gallia affert. |
| 273 | [ 273. Sibi ipsi contrarius Isidorus supra. ] Inter Germanam et sororem. Soror enim ab eodem germine, non ab eodem utero; germana vero ex utriusque manans germine. |
| 274 | [ 274. Servius tamen, ad ill. I Aen.: Prospiciens genitor:---Venerabilis, inquit, ut Tibri Pater; ergo nomen et ad verum pertinet, et ad honorem refertur. ] Inter Genitorem et patrem. Genitor naturae vocabulum est, sive originis; nam pater dignitatis et honoris nomen est. Unde et sanctos viros ac seniores patres dicimus. Genitores vero nostri a quibus [Al., nonnisi a quibus] nati sumus. |
| 275 | Inter Generat et parturit. Generare masculos dicimus, parturire feminas. Ut puta: Ille generavit, illa parturiit. |
| 276 | Inter Gubernatorem et nautam. Quod omnis gubernator, nauta esse potest, omnis nauta gubernator esse [Al., dici] non potest. |
| 277 | [ 277. C. Fronto: Grande incremento, magnum amplitudine. ] Inter Grande et maximum. Grande ad corpus pertinet, maximum ad animum. |