Isidorus, De viris illustribus, CAPUT XII. Ferrandus, CAPUT XII. Ferrandus, diaconus Carthag.
| 1 | 14. Ferrandus, Carthaginiensis Ecclesiae diaconus, multum in sacris Scripturis floruisse asseritur, multasque cum beato Fulgentio propositiones alternis epistolis habuisse narratur. |
| 2 | Iste ad Pelagium et Anatolium Romanos diaconos consulentes eum, utrum liceat quemquam damnare post mortem, edidit rescriptum, ubi inter alia sic locutus est, dicens: « Quid prodest dormientibus Ecclesiam perturbare? Si quis adhuc in corpore mortis huius accusatus et damnatus, antequam mereretur absolvi, de Ecclesia raptus est, absolvi non potest humano iudicio. |
| 3 | Si quis accusatus et absolutus in pace catholicae Ecclesiae transivit ad Deum, condemnari non potest ulterius humano iudicio. |
| 4 | Si quis accusatus ante diem sacri examinis repentina vocatione praeventus est, intra sinum matris Ecclesiae constitutus, divino intelligendus est iudicio reservari, et de hoc nullus homo potest manifestam proferre sententiam, cui si Deus indulgentiam dedit, nihil nocet nostra severitas; sed si supplicium praeparavit, nihil prodest nostra benignitas. |