Isidorus, De fide Catholica, 2, 17, 1.
| 1 | Iam vero de sacrificii veteris reprobatione, quod victimae eorum abiectae sint, et in abominationem transierint, per Isaiam sic Dominus dicit: « Quo mihi multitudinem victimarum vestrarum? dicit Dominus. |
| 2 | Plenus sum holocaustis arietum, et adipe pinguium, et sanguinem vitulorum, et agnorum, et hircorum nolui. |
| 3 | Cum veneritis ante conspectum meum, quis quaesivit haec de manibus vestris, ut ambularetis in atriis sanctis meis? Ne afferatis ultra sacrificium frustra; incensum abominatio est mihi. |
| 4 | Neomeniam, et Sabbata, et festivitates vestras alias non feram, iniqui sunt coetus vestri. |
| 5 | Kalendas vestras et solemnitates vestras odivit anima mea; facta sunt mihi molesta, laboravi sustinens, et cum extenderitis manus vestras, avertam oculos meos a vobis, et cum multiplicaveritis orationem, non exaudiam. |
| 6 | Manus enim vestrae sanguine plenae sunt (Isai. I, 11) » |