Isidorus, De fide Catholica, 2, 16, 4

1	Quibus verbis admonetur Ierusalem a vetustate circumcisionis et legis, quae spinis comparatur, et vepribus, ad gratiam Novi transire Testamenti, et per fidem Evangelii cordis circumcisionem tenere, non carnis, iuxta quod legimus, Petro apostolo dicente: Fide purificans corda eorum (Act. XV, 9).
2	Quam similiter fidem, iam non per prisca signacula carnis, et iniuriam corporis, sed per novam gratiam lavacri spiritualis adipiscendam, Dominus per Isaiam annuntiat, dicens: Ne memineritis priorum, et antiqua ne intueamini.
3	Ecce nova faciam, quae nunc orientur, et cognoscetis ea; et ut ostenderet quae essent ipsa nova, subiecit: Faciam in deserto viam, et flumina in loco inaquoso, adaquare genus meum electum, et plebem meam, quam acquisivi (Isai. XLIII, 18).