| 1 | Et post haec: « Gaudete et laudate simul deserta Ierusalem, quia consolatus est Dominus populum suum, redemit Ierusalem, paravit Dominus brachium sanctum suum in oculis omnium gentium, et viderunt omnes fines terrae salutare Dei nostri » (Isai. LII, 9). |
| 2 | Ad haec per praedictum Isaiam vox divina Christum in carne iudicem gentium ita annuntiat: « Ecce, inquit, servus meus, suscipiam eum, electus meus, complacuit sibi in illo anima mea, dedi spiritum meum super eum, iudicium gentibus proferet, non clamabit, neque accipiet personam, nec audietur foris vox eius, calamum quassatum non conteret, et linum fumigans non exstinguet. |
| 3 | In veritate educet iudicium, non est tristis, nec turbulentus, donec ponat in terra iudicium, et legem eius insulae exspectabunt » (Isai. XLII, 1). |