Isidorus, De ecclesiasticis officiis, 2, 24, 3.
| 1 | Sed quod in utroque Testamento divina protestantur eloquia, hoc tantummodo sentiendum. |
| 2 | Quod sive hominem, sive universa, nulla Deus necessitate creaverit, neque ullam omnino esse visibilem invisibilemque substantiam, nisi aut quae Deus sit, aut a bono Deo bona creata sit; sed Deus summe et incommutabiliter bonus, creatura vero inferius et mutabiliter bona. |
| 3 | Et quod animae incerta sit origo. |
| 4 | Et quod angelorum natura, vel animae non sit pars divinae substantiae, sed Dei creatura ex nihilo condita, ideoque incorporea, quia ad imaginem Dei creata. |