Isidorus, De ecclesiasticis officiis, 2, 18, 3

1	Et nisi fallor, unius eiusdemque Dei pronuntiatio est.
2	Tunc quidem Deus in primordio sementem generis emisit, indultis coniugiorum habenis, donec mundus repleretur; nunc vero sub extremitatibus temporum compressit quod emiserat, et revocavit quod indulserat.
3	Unde et Salomon praevidens in spiritu ait: Tempus amplexandi, tempus longe fieri ab amplexu (Eccle. 3).
4	Quia praecepti veteris est ut terra procreationibus impleretur, novi autem ut continentia atque virginitate coelum adimpleatur.
5	Quam tamen adeo ardui sublimisque praemii esse constat, ut dicentibus apostolis quodam loco: Si sic est hominis causa cum muliere, non expedit nubere, responderit Dominus: Qui potest capere capiat (Matth. XIX).