Isidorus, De ecclesiasticis officiis, 2, 17, 6

1	Cuius remedii egere se cuncti agnoscere debent pro quotidianis humanae fragilitatis excessibus, sine quibus in hac vita esse non possumus: horum duntaxat dignitate servata, ita ut a sacerdotibus et Levitis, Deo tantum teste, fiat; a caeteris vero, antestante coram Deo solemniter sacerdote, ut hoc tegat fructuosa confessio quod temerarius appetitus aut ignorantiae notatur contraxisse neglectus.
2	Ut sicut in baptismo omnes iniquitates remitti, vel per martyrium nulli peccata credimus imputari, ita per poenitentiae compunctionem fructuosam universa fateamur deleri peccata.
3	Lacrymae enim poenitentium apud Deum pro baptismate reputantur.
4	Unde quamlibet magna sint delicta, quamvis gravia, non tamen est in illis Dei misericordia desperanda.