Isidorus, De ecclesiasticis officiis, 2, 16, 18

1	Monachi autem secundum humilitatem eliguntur.
2	Multos enim ex eis cenodoxiae morbus commaculat, multos abstinentia inflat et extollit scientia.
3	Faciunt enim nona, sed propter famam, non propter vitam aeternam, scilicet, ut aut affectent gloriam laudis, aut perveniant ad fastigium desiderati honoris.
4	Inter hos saepius discordia oboritur, invidiaeque livor de fraternis profectibus gignitur, amor temporalium rerum grassatur, sequentes terrenas concupiscentias tanto inhianter quanto saepius et ante humanos oculos impudenter.
5	Tales itaque nequaquam monachi vocandi sunt, quia Deo sola professione, non actione, iunguntur.