monumenta.ch > Ioannes Saresberiensis > 315 > 325 > 139 > 173 > 305 > 119 > 216 > 300 > 270 > 163 > 240 > 326
Ioannes Saresberiensis, Epistulae, EPISTULA CCCXXV.AD PHILIPPUM DECANUM ET CAPITULUM S. MARTINI. <<<     >>> EPISTULA CCCXXVII.LITTERAE IOANNIS CARNOTENSIS EPISCOPI, DE SATISFACTIONE FACTA MONASTERIO S. LAUNOMARI BLESENSIS, PRO ILLATIS EIDEM DAMNIS ET INIURIIS A IOANNE COMITE VINDOCINENSI.

Ioannes Saresberiensis, Epistulae, EPISTULA CCCXXVI.LITTERAE IOANNIS, CARNOTENSIS EPISCOPI, DE ABSOLUTIONE IOANNIS, COMITIS VINDOCINENSIS, A VINCULO EXCOMMUNICATIONIS, QUO EUM IOANNES ILLIGAVERAT. [A. D. 1180.]

1 IOANNES, divina dignatione et meritis sancti Thomae, Carnotensis Ecclesiae minister humilis, omnibus ad quos litterae istae pervenerint, in Domino salutem.
2 Noveritis quod, cum venissemus ad Ecclesiam Carnotensem, nobilem virum Ioannem comitem Vindocinensem, ob iniurias, damna et concussiones quas ecclesiae Sanctissimae Trinitatis Vindocinensis saepius irrogaverat, vinculo excommunicationis astrinximus et plus quam triennio tenuimus astrictum. Verum procedente tempore, ad venerabilem Patrem nostrum Petrum, sanctae Romanae Ecclesiae titulo S. Chrysogoni cardinalem, apostolicae sedis legatum, accessit, et praestita iuratoria cautione, se de iniuriis et laesionibus ecclesiae memoratae satisfacturum, praesente illustri Anglorum rege et pro eo intercedente, meruit absolvi, relicto nobis quod de iure restabat exsequendum.
3 Citatus vero comes praestitae non stetit cautioni, dicens se in hanc formam non praestitisse iuramentum: unde et pristinam a nobis reductus est in sententiam, quam dominus papa Alexander III confirmavit. Tandem, cum dominus Anglorum rex doloret illum tandiu excommunicationi subiacere, regiam adiecit manum, eumdem compellens ut exhibitione iustitiae se a sententia excommunicationis qua tenebatur faceret absolvi.
4 Nos autem comes poenitens, ut videbatur, et corde contritus adiit, ac de iniuriis satisfaciens competenter, ad preces domini regis Anglorum et abbatis et fratrum ecclesiae praefatae absolutus est, iuratoria cautione praestita se manum ulterius, nec ad eamdem ecclesiam, nec ad homines vel possessiones ipsius, extensurum, nisi aliquid de iure posset evincere.
5 Quod ut posteritati notum fieret, et ecclesiae iam dictae prospiceretur indemnitati, tam scripti quam sigilli nostri testimonio fecimus communiri.
6 Actum publice, anno Gratiae 1180.
Ioannes Saresberiensis HOME

bnf8562.98