Ioannes Saresberiensis, Epistulae, EPISTULA CCLX.AD HENRICUM WINTONIENSEM EPISCOPUM. [A. D. 1168.]
| 1 | Idem HENRICO Wintoniensi. |
| 2 | Sanctorum necessitatibus communicare vestra magnificentia consuevit, et oculos in omnem ventum providentia circumducit ut beneficentia dignos eligat, reficiat esurientes, et Christi pauperes, prout cuique expedire cognoverit, consoletur. Non enim more nugatorum huius saeculi in histriones et mimos, et huiusmodi monstra hominum ob famae redemptionem, et dilationem nominis effunditis opes vestras; sed apud eos prudentius et salubrius collocatis, qui timent et invocant nomen Domini, amicos in aeterna tabernacula recepturi. |
| 3 | Cum itaque vestras eleemosymas enarret et approbet omnis Ecclesia sanctorum, nunquid proscriptos Christi, qui pro iustitia exsulant, et Ecclesiae tuentur libertatem, non respiciet liberalitas vestra? Nec mei (Deus scit) causa dico, cui gratia Domini ministrat necessaria ad abundantiam quintum in exsilio complenti annum, et a cuius proposito semper exstitit alienum, et est odiosum sub quocunque praetextu mendicare. |
| 4 | Res enim semel empta commodius acquiritur in foro rerum venalium, quia ut philosophus testis est, bis emitur cum rogatur, sed movet me dominus Cantuariensis qui multis coexsulibus oneratus, quod Anglicanae Ecclesiae et nostratum ignominia est, suis adhuc et gentis alienae stipendiis militat, pro causa publica totius cleri. Neque enim sibi duntaxat immunitatem quaerit, quam facillime poterat obtinuisse; sed omnibus vindicat libertatem. |
| 5 | Nam cum auctore Deo, quod in brevi futurum speratur, obtinuerit, etiam qui in clero minimus est, de adversariis Ecclesiae triumphabit. Scio tamen, quis ei aliquam tulit opem, et quantascunque possum gratias ago, certus quod ei centenarii merces centupla refundetur; et quando condiscipuli Petri, qui iam in portu videntur navigare, optata littoris statione gaudebunt, et ad comprandendum Christo fuerint invitati, tunc ut iustum est in illa iucunda refectione ei inter caeteros, et prae caeteris sedes gloriosa parabitur, eo quod Ecclesiae filios adiuvit laborantes in remigando. |
| 6 | Nam qua fronte tunc apparebunt, aut quid dicent, qui nihil auxilii laboranti navigio contulerunt. Nam certum est quod Ecclesiam enavigabit, et tunc adiutoribus suis, prout quisque merebitur, erit gloria et confusio sicut persequentibus, ita deserentibus eam. |