Ioannes Saresberiensis, Epistulae, EPISTULA CCIII.AD MAG. SILV. THESAURARIUM LEXOVIENSEM. [A. D. 1167.]
| 1 | Magistro SILVESTRO Thesaurario Lexoviensi, IOAN. Saresb. |
| 2 | Audita, dilectissime, pace tua, ut oportuit, pro amico laetatus sum, sed omni emolumento mihi gratior est perseverantia honestatis, et usque ad invidiam veterum amicorum famae purioris hilaritas. Primus itaque et adhuc solus formam perseverantiae in agone Christiano cum Ecclesia laborantibus praebuisti, et per gratiam Dei reliquis de caetero proderit ad erectionem spei, ad tuitionem libertatis, ad virtutis profectum, quod in te praecessit felicitatis exemplum. |
| 3 | Felicius tamen reputo quod ex amore possessionum et facilitate et temeritate iurandi primam fidem irritam non fecisti, quam quod rerum compendia temporalium assecutus es pro voto amicorum et merito tuo. Pro merito sane dixerim, quamvis certo certius constet, plura et longe maiora et clariora tuis deberi meritis. Quae procul dubio reddet, qui neminem ab initio fefellit creditorum, et mensuram coagitatam et supereffluentem refundit in promerentium sinus. |
| 4 | Liquet ergo in te quia Deus, qui inaniter gloriantibus resistit, humilibus dat gratiam [I Petr. V], et iuxta Apostolum, qui se existimat aliquid esse, cum nihil sit, se ipsum semper, interdum vero seducit et allos [Gal. VI]. |
| 5 | Quia ergo Deo propitio naufragium evasisti, adhuc in alto navigantibus, et cum Petro naufragantibus quam potes opem ferre memineris, et agonem Christi iuvare, nunc orationum suffragio, nunc tuarum solatio litterarum. Haec enim sunt (ut dixerim quod ad me) quibus maxime indigemus. Ego enim per misericordiam Dei temporalibus abundo, ut formam potius habere videar florentis in patria quam exsulis et proscripti. |
| 6 | Dominum Cantuariensem Christianissimus rex Francorum Senonis exhibet regia magnificentia in ecclesia Beatae Columbae, eumque in omnibus sic veneratur et colit, ut christum Domini decet a christo honorari. Eidem quoque fidelissimo principi, sicut ipse fatetur, pauci videntur dies, et parvi sumptus prae amoris magnitudine, quos sacerdotis Christi et apostolici viri impendit obsequiis. |
| 7 | Sed et fidem eius, quod satis humiliter recolit condigna mercede remunerat Deus cuius muneris est, ut sine cruore et tumultu in medio hostium degens, et prosperetur in omnibus, et quod maximum reputat, ametur et honoretur a subditis, sicut Obededom, arca Domini recepta, in ancillarum fecunditate, et gregum, et totius possessionis multiplicatione, divinae benedictionis expertus est fructum. |
| 8 | Et Holda per eiusdem arcae receptionem, quando eam pius Achaz eiecerat a templo Domini, assecuta est in silentio pontificum et sacerdotum gratiam prophetiae: sic rex Christianissimus, recepta in regno suo Ecclesia Romana, de uxore suscepit filium fidei, auctore Domino, et regni haeredem, quem data sibi omnium expetibilium optione fuerat petiturus. |
| 9 | Nunc autem pro humanitate Ecclesiae exhibita Anglicanae, novam, quam pro arbitrio suo dabit Dominus, gratiam confidenter exspectat. Dominus papa Cantuariensem archiepiscopum verbis et scriptis nuper consolatus est, et utinam omnibus innotescat quibus pactionibus et cautionibus obtinuerit ille iurator insignis ea de quibus Ecclesiae adversarii gloriantur. |
| 10 | Et tamen si pactiones fuerint adimpletae, nobis abunde in restitutione ablatorum et pace et securitate prospectum est. Silentur haec interim necessitate obedientiae, sed spes est in brevi omnia propalanda esse; quia, ut pro certo didicimus, legatorum, qui sperabantur, adventus suspensus est, aut omnino sublatus iuratoris fraude comperta. |
| 11 | Rescribe quatenus licitum fuerit, quod Ecclesiae et nobis in agone Christiano expedire fueris arbitratus, et me, ubicunque locorum sim, noveris esse amantissimum tui. |