| 2 | Norwicensis archidiaconus, vir malitia, dolositate, et arte mentiendi conspicuus regnum nostrum praeterita aestate rumoribus suis concussit, et optimates regni adversus fideles vestros, imo Ecclesiam Dei graviter concitavit, vulgo dicens, in episcopatu Norwicensi se a vobis in Angliam destinatum, ut a Willelmo comite Warennae, filio regis Stephani, DCC marcas reciperet, quas pro audiendis petitionibus suis contra regem vobis praefatus comes debebat appendere: sub hac excusationis imagine, ne in ius traheretur iuxta mandatum vestrum a domino Norwicensi saepius impetravit, et causam quae inter ipsum et magistrum Willelmum clericum domini Cantuariensis vertebatur super ecclesia de Alvestona, diutius distulit. |
| 3 | Beneficio tamen litterarum vestrarum, dictante iustitia, in facie ecclesiae Norw. per praesentiam episcopi, cui causam commiseratis, absque remedio appellationis infra praescriptum terminum finiendam, in ea prostratus est, et a iam dicta ecclesia deiectus. Si ergo causam iniquam reparare tentaverit, non decet bonitatem vestram, ut ipsius preces, ne dicam fallacias admittatis, sed potius puniatis, quod se procuratorem vestrum, et gestorem negotiorum mentitus est, aut inepte gloriatus. Male enim sonuit in auribus omnium gloriatio eius. |