Ioannes Saresberiensis, Epistulae, EPISTULA XXVII.AD ADRIANUM PAPAM.
| 1 | Domino papae ADRIANO. |
| 2 | Immoderatus amor tantam mihi dedit audaciam, ut sollicitare praesumem pro meis, et amicorum meorum necessitatibus, cum sim pulvis et cinis, apostolicam maiestatem: verum pro his fiducialius supplico, quos vobis, Pater amande, et sanctae Romanae Ecclesiae fideliores agnosco, inter quos est venerabilis Pater dominus Norwicensis, qui sicut promptiori et pleniori devotione apostolatui vestro submittitur, in Ecclesia Anglorum fructuosius famulatur. Ita manifestis calumniis saepius affligitur, indebitis vexationibus mandatorum vestrorum occasione prosternitur, sicut ex rescriptis episcoporum potestis percipere. |
| 3 | Walchelinus archidiaconus comprehensus in operibus manuum suarum, ut non modo mandatum nostrum, sed iustitiam Domini evacuet, et sacrarum constitutionum laqueos, et iudicum manus effugiat, religionem vestram circumvenire nititur, sub praetextu et habitu restitutionis, cum tamen per ipsum steterit, si quid ei deest, quo minus eam habuerit. |
| 4 | Taceo quod in redemptionem criminis multa promisit, in contemptu sedis apostolicae ab ea reversus, plura commisit. Ad iniuriam vestram venio: spurium, quem ei revertenti a vobis focaria peperit, de sacratissimo nomine vestro appellari praecepit Adrianum: eamdem reliquit pater gravidam, sed provida dispositione statutum est, ut si forte pepererit masculum appellent Beneventum, quia illic peregrinatur pater, si feminam, dicatur Adriana. |
| 5 | O verum Romani pontificis amicum! qui et in flagitiis ipsius habet memoriam, et de bonitate vestra, quam impune deludit, nequitiae suae nomen imponit! Hic est, domine, hic est, qui sanctum episcopum ea sola ratione persequitur, quia criminibus eius episcopus adversatur. Cum videatis iniquum, cuius crimina manifesta sunt, praecedentia ad iudicium, non ponetis cum eo malitiae portionem, licet ille vos, quantum in se est, infamiae suae reddat participem. |
| 6 | Cum enim, etsi non deiectus, a vobis redire debuerit, vel correctus, facta sunt semper hominis illius novissima deteriora prioribus. Dicam, Pater, dicam quod consonat voce omnium fama concelebrat, qui hunc dimittit, iustitiae inimicus est, et vitio consensus, iustitiae, honestatis et incontinentiae profanator. Wigorniensis episcopus, cui commissa est causa eius, in exsecutione mandati vestri piger est, in proximo insulam egressurus. |
| 7 | Placeat ergo vobis ei subrogare quemcunque volueritis in Anglia iustitiae amatorem, ut causa episcopi quandoque debitum finem sortiatur. |