Ioannes Saresberiensis, Epistulae, EPISTULA XXIII.AD ALFREDUM EPISCOPUM WIGORNENSEM .
| 1 | ALFREDO Wigorn. episcopo. |
| 2 | Super prudentia vestra satis admirari non possumus, quae, nostro, et fratrum nostrorum consilio postposito vel contempto, in se videtur provocare indignationem superiorum fere omnium potestatum. Summus pontifex, serenissimus princeps, illustris regina, a fraternitate vestra modicum quid exspectant, in quo honestati et indemnitati vestrae, quam utilitati eorum, magis prospectum erit. |
| 3 | Certe si rem grandem eorum quilibet peteret sigillatim, iure optimo debuerat exaudiri. De nobis et fratribus nostris taceatur ad praesens, quos, si placuisset, non oportebat in consilio vestro locum tenere novissimum. Vereor, dilectissime frater, vereor ne consiliarii vestri consilium insipiens et inutile dederint, dum nobis omnibus apud vos praeferri studuerint. Omnes consulunt in commune, ut iuxta principum voluntatem magistro Salomoni cedant ecclesiae, quae in transactionem Godefridi et Willelmi venisse dicuntur. Nonne fuerat eorum tam laudabilis non modo acceptanda, sed praevenienda voluntas? |
| 4 | Honestum et litteratum virum vestris volunt obsequiis mancipare, et dum liberalitatis vestrae munus implebitis, id agere ne fiant irrita quae de labiis episcopi processerunt. Fuerat sane contemplatione litterarum et morum, et iure societatis antiquae asciscendus, id etiam nemine postulante. Nonne indignus est, in opportunitatibus suis, fratrum consilio, qui illud tam leviter aspernatur? |
| 5 | Nonne preces illius merentur excludi, qui tam piam voluntatem principum non admittit? ut de aliis taceatur qui tamen apud vos plurimum posse debent ex merito, voluntas domini papae pleniori benignitate interpretanda erat. Vulgo dici solet et acceptum fideliter, verum est, quia summi pontificis voluntas decretum est: et ne in iure constituendo causarumque discissionibus duntaxat obtinere credatur, faciendi necessitatem, cum innotuerit, amantium devotioni solet indicere. |
| 6 | Sed forte dicetis hoc demeruisse magistrum S. qui adversus innocentiam vestram reginae animum concitavit: quid hoc aliud est quam reginam, quae eum vobis audientibus excusavit, ream mendacii facere? Et quia voluntatem domini papae vobis innotuisse non ambigimus, fraternitati vestrae praesentium significatione praecipimus, ut eam impleatis, prohibentes ne quid contra eam super eiusdem ecclesiis innovetur: praecipimus etiam ut nobis faciatis copiam litterarum, quas G. archid. super hoc attulit. Novit discretio vestra quid eum sequatur, qui scit et non facit Domini voluntatem. |