Ioannes Saresberiensis, Entheticus, CXLV De diversitate hospitiorum et hospitum.
| 1 | His dictis abeas iubeasque valere patronum, |
| 2 | Natalique solo te revocante, redi. |
| 3 | Quanta fides sit in hospitiis, inquire, viator; |
| 4 | Nam res in pretio est, vilis ubique fides. |
| 5 | Hospes in insidiis sedet hospitibus peregrinis, |
| 6 | Et malus auditor singula verba notat, |
| 7 | Linguaque si profert verbum leve sive iocosum, |
| 8 | Mantica si paucis rebus onusta iacet, |
| 9 | Involat aut rebus aut verba recenset iniquus |
| 10 | Hospes, et interpres perniciosus erit, |
| 11 | Et testes adhibet Bavium vanumque Dolonem, |
| 12 | Ut pereas rebus, aut tua cuncta tibi. |
| 13 | Si sit vera fides et honestas pura domorum, |
| 14 | Est vultus hilaris, officiosa manus, |
| 15 | Defectum rerum verbis vultuque faceto |
| 16 | Hospitis instaurat cura cliensque bonus. |
| 17 | Non quaecunque domus titulum praetendit honoris, |
| 18 | Rem tenet, aut meritis est veneranda suis; |
| 19 | Sed quemcunque vides in Christi laude sacratum, |
| 20 | Quisque eum teneat, dignus honore locus, |
| 21 | Et quoniam capiti respondent consona membra, |
| 22 | Et domus est domino concolor ipsa suo. |
| 23 | Si veneranda domus te duxerit accipiendum |
| 24 | Hospitio, vel si forte ministrat opem, |
| 25 | Quis bona dispenset, prudens adverte, sub illo |
| 26 | Stat fortuna domus et color ipse loci; |
| 27 | Nam bona fama perit, si rusticus est vel avarus, |
| 28 | Frontis ab urbanae munere fama viget. |