Ioannes Saresberiensis, Entheticus, CXXXIII De moribus Hircani.
| 1 | Huic, qui priscorum mores legesque revelli |
| 2 | Praecepit, libitum pro ratione fuit, |
| 3 | Vicit avaritia Midam, feritate leonem, |
| 4 | Astutam vulpem fraudibus atque dolis, |
| 5 | Qui populum pressit, qui ius contempsit et aequum, |
| 6 | Quo lupus et tigris mitior omnis erat; |
| 7 | Plus sue pollutus, quovis petulantior hirco, |
| 8 | Venditor Ecclesiae, proditione potens, |
| 9 | Sanguinis humani cupidus vindexque ferarum, |
| 10 | Qui titulo regis publicus hostis erat. |
| 11 | Ponitur exemplar legum populumque regendi, |
| 12 | Et bene vivendi formula certa datur. |
| 13 | Iuvit eum pacis cultus, sed more tyranni, |
| 14 | Cerneret ut pedibus subdita cuncta suis. |
| 15 | Hoc sub rege lupus metuit suspendia pauper, |
| 16 | Absolvi dignus, si dare possit ovem; |
| 17 | Si dare posset ovem furtivam seu violentam, |
| 18 | Ablatam viduae, tunc erat absque nota; |
| 19 | Qui tondere pecus poterat lupus et dare lanam |
| 20 | Noverat, hic insons, hic ove dignus erat. |
| 21 | Non nocuit vulpi fraudem fecisse volenti |
| 22 | Cum pastore suum participare lucrum. |
| 23 | Vox erat auditu convicti digna latronis: |
| 24 | Dicens de regis utilitate loquar. |
| 25 | Nam fur, consortem qui regem ducit habendum, |
| 26 | Non perit et iustos saepe perire facit. |
| 27 | Sed cruce dignus hic est, qui furto solus inhaerens |
| 28 | Non curat socius iudicis esse sui. |
| 29 | Criminibus iudex pretio sociatur avarus, |
| 30 | Absolvitque reos immeritosque necat. |