Ioannes Saresberiensis, Entheticus, XX Quod superbia, saeva pestis, illi, quod occupat, membrum
| 1 | aufert. |
| 2 | Bestia saeva rapit membrum de corpore laeso |
| 3 | Semper et insignit, quem docet esse suum; |
| 4 | Nunc pede, nunc oculo, nunc lingua, nunc humerorum |
| 5 | Gestu, nunc vultus frumine quemque notat |
| 6 | Interdum motu capitis, cultusque figura, |
| 7 | Aut operum sese bestia saeva refert. |
| 8 | Erudiunt hostes, sed bestia saeva superbum |
| 9 | Reddit, et elatum deiicit atque necat. |
| 10 | Proficit ad meritum pugna tenuisse coronam, |
| 11 | Hosteque prostrato, gloria maior erit. |
| 12 | Pugna gravis fructum magnae mercedis habebit, |
| 13 | Nam meritis merces digna labore datur. |
| 14 | Militat ergo labor semper, properatque mereri |
| 15 | Et mortis causam sive salutis agit. |
| 16 | Ille labor solus vitae servire probatur, |
| 17 | Quem movet atque regit Philosophia comes; |
| 18 | Ille neci servit, quem Philosophia relinquit, |
| 19 | Qua minus est, quidquid mundus habere potest. |
| 20 | Si quis ei tentat condignas dicere laudes, |
| 21 | Deficit ingenium, victaque lingua silet. |
| 22 | Aut si non sileat, balbutit, dicere gestit, |
| 23 | Quod nequit effari, notaque vota facit. |