Ioannes Saresberiensis, Entheticus, IV De nugacibus mentientibus logicam.
| 1 | Lis est infelix, nisi forma petatur agendi, |
| 2 | Quam procul arceri, Iustitiane, iubes. |
| 3 | Sic nisi complacito pueris sermone loquaris, |
| 4 | Conspuet in faciem garrula turba tuam. |
| 5 | Si sapis auctores, veterum si scripta recenses, |
| 6 | Ut statuas, si quid forte probare velis, |
| 7 | Undique clamabunt: «Vetus hic quo tendit asellus? |
| 8 | Cur veterum nobis dicta vel acta refert? |
| 9 | A nobis sapimus, docuit se nostra iuventus, |
| 10 | Non recipit veterum dogmata nostra cohors. |
| 11 | Non onus accipimus, ut eorum verba sequamur, |
| 12 | Quos habet auctores Graecia, Roma colit. |
| 13 | Incola sum modici pontis, novus auctor in arte, |
| 14 | Dum prius inventum glorior esse meum; |
| 15 | Quod docuere senes, nec novit amica iuventus, |
| 16 | Pectoris inventum iuro fuisse mei. |
| 17 | Sedula me iuvenum circumdat turba, putatque. |
| 18 | Grandia iactantem, non nisi vera loqui.» |