Hrabanus Maurus, Opuscula, I Responsa canonica super quibusdam..., VI.
| 1 | De illo vero qui presbyterum se esse finxerit, cum non esset ordinatus, et baptismi officium exercuit, requirendum est utrum ipse baptizans baptizatus esset, et utrum in nomine sanctae Trinitatis sub trina mersione baptizaverit. |
| 2 | Quod si ita erat, non est iterum baptizandus, sed per impositionem manus episcopalis et unctionem sacri chrismatis id quod factum est confirmandum. |
| 3 | Quia quod semel est in sacramento baptismatis effectum, non licet iterari, quoniam unus est Dominus, una fides, unum baptisma. |
| 4 | Attamen ille qui praesumptuose egit, et non pro necessitate aliqua, canonica disciplina est coercendus. |
| 5 | Igitur, ut beatus Ambrosius testatur, postquam omnibus locis ecclesiae sunt constitutae, et officia ordinata, aliter composita res est quam coeperat. |
| 6 | Primum enim omnes docebant, et omnes baptizabant, quibuscunque diebus vel temporibus fuisset occasio. |
| 7 | Nec enim Philippus tempus quaesivit, aut diem quo eunuchum baptizaret, neque ieiunium interposuit. |
| 8 | Neque Paulus et * tempus distulerunt, quo optionem carceris cum eius omnibus baptizarent. |
| 9 | Neque Petrus clericos habuit, aut diem quaesivit quando Cornelium cum omni domo sua baptizavit, nec ipse, sed iussit fratribus qui cum eo erant apud Cornelium in Ioppe. |
| 10 | Adhuc enim praeter septem diaconos nullus fuerat ordinatus. |
| 11 | Ut ergo cresceret plebs et multiplicaretur, omnibus concessum est et evangelizare, et baptizare, et Scripturam in ecclesia explanare. |
| 12 | At ubi omnia loca circumplexa est Ecclesia, conventicula constituta sunt, et rectores, et caetera officia ecclesiis sunt ordinata, ut nullus de clero auderet, qui ordinatus non esset, praesumere officium quod sciret non sibi creditum vel concessum: et coepit alio ordine et providentia gubernari Ecclesia. |
| 13 | Quod si omnes eadem possent, irrationabile esset, et vulgaris res et vilissima videretur. |
| 14 | Hinc ergo est unde nunc neque diaconi in populo praedicant, neque caeteri clerici vel laici baptizant, neque quocunque die credentes tinguntur nisi aegri. |
| 15 | Ideo non per omnia conveniunt scripta Apostoli ordinationi quae nunc in Ecclesia est, quia haec inter ipsa primordia sunt scripta. |
| 16 | Nam et ipse Timotheum presbyterum a se creatum episcopum vocat, quia primi presbyteri episcopi appellabantur, ut recedente eo sequens succederet. |
| 17 | Denique apud Aegyptum presbyteri consignant, si episcopus praesens non sit. |
| 18 | Sed quia coeperunt sequentes presbyteri indigni ad primatus tenendos, immutata est ratio, prospiciente concilio ut non ordo, sed meritum, crearet episcopum, multorum sacerdotum iudicio constitutum, ne indignus temere usurparet, et esset multis scandalum. |
| 19 | Quod autem unum sit Christi baptisma, et licet a diversis ministretur non debeat iterari vel mutari, sacrum Evangelium ostendit, ubi verba Ioannis Baptistae posita sunt ita dicentis: « Quia vidi Spiritum descendentem quasi columbam de coelo, et manentem super eum, et ego nesciebam. |
| 20 | Sed qui misit me baptizare in aqua, ille mihi dixit: Super quem videris Spiritum descendentem, et manentem super eum, hic est qui baptizat in Spiritu sancto. |
| 21 | Et ego vidi, et testimonium perhibui quia hic est Filius Dei (Ioan. I). |
| 22 | » Quam sententiam beatus Augustinus ita exposuit: « Quid ergo per columbam didicit Ioannes, nisi quamdam proprietatem in Christo futuram? ut quamvis multi ministri baptizaturi essent, sive iusti sive iniusti, non tribueretur sanctitas baptismi, nisi illi super quem descendit columba. |
| 23 | De quo dictum: Hic est qui baptizat in Spiritu sancto. |
| 24 | Petrus baptizet, hic est qui baptizat: Paulus baptizet, hic est qui baptizat: Iudas baptizet, hic est qui baptizat. |
| 25 | Nam si pro diversitate meritorum baptismus esset, quia diversa sunt merita, diversa essent baptismata. |
| 26 | Sed unum est baptisma, et solus est Christus, qui per diversos ministros suos baptismate baptizat in remissionem omnium peccatorum. |
| 27 | » Ideo sacri canones praecipiunt ut qui ab haereticis baptizati sunt, non rebaptizentur, sed per impositionem manus sola sancti Spiritus invocatione, quem ab haereticis nemo accipit, a catholicis sacerdotibus Ecclesiae securitatem consequantur. |