monumenta.ch > Hrabanus Maurus > PRAEFATIO AD HAISTULFUM ARCHIEPISCOPUM. > HOMILIA VIII. IN HYPAPANTI SIVE OBLATIONE DOMINI IN TEMPLO. > HOMILIA VII. IN EPIPHANIA DOMINI. > HOMILIA IV. DE NATALI DOMINI NOSTRI IESU CHRISTI. > PRAEFATIO. > HOMILIA III. DE IEIUNIO DECIMI MENSIS. > HOMILIA L. DE CONTINENTIA. > HOMILIA VI. IN OCTAVIS DOMINI. > 84. > HOMILIA II. ITEM ANTE NATALEM DOMINI. > HOMILIA XIV. IN DIE PALMARUM.( Evang. Matth. X.) > HOMILIA X. IN DOMINICA II QUADRAGESIMAE. De poenitentia ex corde facienda et eleemosynarum largitate. ( Evang. Matth. XV.) > HOMILIA LXVIII. IN VIGILIIS DEFUNCTORUM. > HOMILIA LVI DE NON TARDANDO CONVERTI A PECCATIS AD DEUM. > HOMILIA LXV. IN DOMINICIS DIEBUS QUANDO VOLUERIS. > HOMILIA LV. DE CONFESSIONE AC POENITENTIA ATQUE COMPUNCTIONE CORDIS. > HOMILIA XXX. DE IEIUNIO MENSIS SEPTIMI. > HUMANITATE ET ELEEMOSYNA. > PRAEFATIO. AD LOTHARIUM AUGUSTUM. > HOMILIA XXIV. IN NATALI SANCTI BONIFACII MARTYRIS. > SIVE IN CAETERIS DOMINICIS DIEBUS POST PASCHA. > HOMILIA LXI. CONTRA INVIDIAM ET ODIUM. > HOMILIA XVI. IN SABBATO SANCTO PASCHAE.( Evang. Matth. XXVIII.) > HOMILIA XX. ITEM IN LITANIIS. De Oratione Dominica ( Evang. Luc. XI). > HOMILIA LVII. DE CONTEMPTU MUNDI ET DE PRAEMIO FUTURO. > HOMILIA LXIX. DE CELEBRITATE DEFUNCTORUM ATQUE RESURRECTIONE MORTUORUM. > et quod non licet cuiquam venatum vel aleas in sanctis diebus exercere. > HOMILIA XII. IN DOMINICA IV QUADRAGESIMAE. De misericordia et remissione debitorum in illis qui contra nos delinquunt facienda. ( Evang. Luc. VI.) > HOMILIA XXXVIII. IN NATALI VIRGINUM. > HOMILIA XLI. IN DOMINICIS DIEBUS. > HOMILIA XVII. IN DIE DOMINICA PASCHAE. > HOMILIA XXII. IN DIE PENTECOSTES. > HOMILIA XXV. IN NATALI SANCTI ALBANI MARTYRIS > VIGILIIS ATQUE ORATIONIBUS. > cap. IV.) > HOMILIA XXXVII. IN NATALI SANCTORUM CONFESSORUM. > I.
Hrabanus Maurus, Opuscula, I Responsa canonica super quibusdam interrogationibus Reginbaldi chorepiscopi. , , . . . <<<     >>> II.

Hrabanus Maurus, Opuscula, I Responsa canonica super quibusdam..., I.

1 Primo interrogabas quid de eo faciendum esset qui hominem Christianum sollicitando furatus fuerit, et in paganam gentem tradendo vendiderit, a quibus ultra ille venditus se eruere non possit.
2 Ad quod tunc tibi respondi, homicidium reatum ipsum hominem sibi contrahere mihi videri.
3 Quod et postea, legens divinam sanctionem in Deuteronomio, ita probavisse reperi, cum homicidae et furi hominem vendenti, parem vindictae modum imposuisset.
4 Nam sicut ibi legitur (Deut. XIX) « animam pro anima » homicidam debere reddere, « oculum pro oculo, dentem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede; » sic et ipsum hominem qui deprehensus fuerit sollicitasse fratrem suum de filiis Israel, et vendidisse accipiendo pretium, iubet interficere, et ita auferre malum de medio populi Dei (Deut. XXIV).
5 Unde mihi videtur, sicut par sententia in lege divina est constituta de homicida et fure hominem vendente, sic et canonica auctoritate pari modo plectendum esse qui fratrem furando atque sollicitando vendiderit, et illum qui proximum suum Christianum hominem iniuste peremerit; et eo gravius, quo eum in paganam gentem tradiderit, nec de animae suae ruina ullam compassionem habuerit.
6 In concilio Ancyrano ita scriptum est (Can. 21, 22): « Qui voluntarie homicidium fecerint, poenitentiae quidem iugiter se submittant, perfectionem vero circa finem vitae consequantur.
7 De homicidiis non sponte commissis, prior quidem definitio post septennem poenitentiam perfectionem consequi praecepit, secunda vero quinquennii tempus explere.
8 » Sed in omnibus iudiciis temperanda est sententia iuxta intentionem et studium poenitentis: si quis enim veraciter poenitentiam egerit, cum lacrymis ieiunia et orationes solvens, eleemosynas largiter impendens, huius ergo habet sacerdos potestatem mitigare iudicium.
9 Qui autem mentis est durae, et negligens est ad agendam poenitentiam: in hoc omnino decretum est tempus servandum.
Hrabanus Maurus HOME