Hrabanus Maurus, Homiliae, II. HOMILIAE IN EVANGELIA ET..., HOMILIA CLVIII. HEBDOMADA XIV POST PENTECOSTEN. Lectio Epistolae ad Galatas.
| 1 | Fratres, Abrahae dictae sunt promissiones et semini eius. |
| 2 | Non dicit: Et seminibus, quasi in multis, sed quasi in uno: Et semini tuo, qui est Christus, etc. De lege per Moysen data populo Israel, et de promissionibus Abrahae sanctissimi patriarchae, tractans Apostolus, ut in praesenti lectione audivit dilectio vestra, Abrahae dictae sunt, inquit, promissiones redemptionis et salvationis humani generis et semini eius, ut dicitur ei: In semine tuo benedicentur omnes tribus terrae, ut maledictionis pars prima deleretur, et benedictio daretur pro maledictione omnibus qui Dei credere et obedire voluerint praeceptis. |
| 3 | Non dicit: Et seminibus, quasi in multis, sed quasi in uno: Et semini tuo, qui est Christus, quia per nullius hominis merita nec promissio, nec ipsa data est benedictio, et facta redemptio in sola gratuita Christi Filii Dei misericordia. |
| 4 | Hoc autem dico, testamentum confirmatum a Deo, qua post quadringentos et triginta annos facta est Lex, non irritum facit ad evacuandam promissionem. |
| 5 | Hic docet Apostolus non posse per Legem, quae postea data est, repromissiones quae ante factae sunt ad Abraham destrui, et posteriora prioribus praeiudicare, cum repromissiones praedictae Abraham ante quadringentos et triginta annos Legis datae fuerint, quod benedicerentur in semine eius, hoc est in Christo, universae nationes, et ab omni maledictionis vinculo liberarentur. |
| 6 | Nam si ex lege haereditas. |
| 7 | Ac si dicatur: Si per legis observationem nobis redderetur aeternae patriae haereditas, quae per Adam perdita est, iam non ex promissione. |
| 8 | Non enim ad evacuandam promissionem vel destruendam data est Lex, ut in consequentibus dicitur: Quid ergo Lex? Propter transgressiones omnino posita est. |
| 9 | Propter offensiones enim multas, quas fecit Dei populus, lex transgressiones prohibendi data est, donec veniret semen, id est Christus, cui repromiserat mundi liberationem. |
| 10 | Lex ordinata per angelos mansit peccata prohibens, ut qui per arbitrii libertatem noluerunt innocentes exspectare promissum, legalibus vinculis praepediti et in servitutem mandatorum redacti, custodirentur usque in adventum futurae in Christo fidei, quae impletionem promissio afferret. |
| 11 | Quod autem ait, ordinata per angelos, hoc vult intelligi quod in omni Veteri Testamento, ubi angelus primo visus refertur, postea quasi Deus loquens inducitur, Mediator in illo, id est, Deus ipse iudex et rector loquebatur. |
| 12 | Qui dixit: Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Iacob, mediator Dei et hominum. |
| 13 | Inter dantem et accipientem Legem medius dicitur. |
| 14 | Sic Lex ipsa quae post promissionem data inter repromissionem et completionem eius media subrepsit, in custodiam repromissionis eiusdem, non in subversionem est data: Mediator autem unius non est partis, sed inter Deum et hominem est medius: id est, qui suum humano generi in hunc mundum promisit adventum ut cum pacificaret Deo homines et reconciliaret. |
| 15 | Deus autem unus est. |
| 16 | Hoc ideo addit, ne quis putaret Christum ab unitate divinae naturae posse dividi, quia mediatoris suscepisset officium. |
| 17 | Mediator enim Dei et hominum homo Christus Iesus, nequaquam alter in humanitate, alter in deitate est, sed in utraque idem unus est: nec purus homo conceptus, nec purus homo natus est, sed Deus Verbum Dei assumpsit carnem pro salute humana, in qua qui impassibilis erat Deus, homo passibilis appareret: in qua immortalis Deus non posse mori, et homo mortalis mori posse ostenderetur, qui peccatum non admisit, sed poenam pro nobis suscepit, ut per indebitam mortem ablueret culpam nostram. |
| 18 | Agamus ergo gratias, dilectissimi, Deo Patri per Filium eius in Spiritu sancto, quia propter multam charitatem qua dilexit nos, misertus est nostri; et cum essemus mortui in peccatis, convivificavit nos in Christo, ut essemus in ipso nova creatura novumque figmentum. |
| 19 | Deponamus ergo veterem hominem cum actibus suis, et adepti participationem generationis Christi, carnis renuntiemus operibus. |
| 20 | Agnosce, o Christiane, dignitatem tuam et divinae consors factus naturae, noli in veterem vilitatem degeneri conversatione recedere. |
| 21 | Memento capitis tui, et cuius sis corporis membrum reminiscere, qui erutus de potestate tenebrarum, translatus es in Dei lumen et regnum, per baptismatis sacramentum Spiritus sancti factus es templum. |
| 22 | Noli tantum habitatorem pravis actibus effugare, et diaboli iterum subire servitium, quia pretium redemptionis tuae sanguis est Christi. |
| 23 | Ipse in veritate iudicabit, qui misericordia te redemit, Iesus Christus Dominus noster, qui vivit et regnat cum Deo Patre et Spiritu sancto in unitate Deus, per omnia saecula saeculorum. |
| 24 | Amen. |