Hrabanus Maurus, Homiliae, II. HOMILIAE IN EVANGELIA ET..., HOMILIA CLIII. FERIA IV. Lectio Epistolae beati Pauli apostoli ad Corinthios.
| 1 | Fratres, non praedicamus nosmetipsos, sed Dominum nostrum Iesum Christum, etc. Hoc est, non nostram gloriam annuntiamus ne quis nos dicat propter nos ipsos evangelizare ut nobis proficiat forte ad tempus: Sed Iesum Christum Dominum nostrum annuntiamus, subiicientes nos virtuti maiestatique eius. |
| 2 | Quando ergo nullum concutimus, nullum gravamus, et Christum Dominum nostrum fatemur, quid est ut elati iudicemur? quasi pro nostra propria utilitate praedicare ut gloriosi appareamus. |
| 3 | Nos autem servos vestros per Iesum. |
| 4 | In tantum se servum Christi esse probat ut iubente ipso ministrum se horum in praedicatione testetur, et pro utilitate horum subiectum in ministerio Evangelii. |
| 5 | Servos ergo dicens ministros significat, sed humiliter loquens sic dixit, ut vere ostenderet non ad suam gloriam praedicari a se Evangelium, sed ad claritatem Domini Christi, cui obedit, cui servit, sicut ipse Dominus ait: Ego sum in medio vestrum, ut non ministrer, sed ut ministrem. |
| 6 | Non merito horum quibus ministrat, sed propter imperium Domini. |
| 7 | Quoniam Deus, qui dixit de tenebris lucem splendescere, illuxit in cordibus nostris ad illuminationem scientiae claritatis Dei, in facie Christi Iesu. |
| 8 | Hoc dicit quia misericordia Dei factum est; ut nos, inquit, qui fuimus incredibiles in ignorantia, hoc est, in tenebris per nos daret Deus lumen caeteris gentibus. |
| 9 | Quantum se adhuc humiliat, ut Dei solius et Christi gloriam proferat; illuminantur enim ut cognitionem habeant gloriae Dei per Christum, ideo gloriae Dei ait cognitionem, id est, non Dei solius, sed et Christi, qui est gloria eius ut significaret non Deum solum cognosci, sed et opera eius et misericordiam et providentiam, qua et condidit, et salvavit genus humanum visus in Christo per gloriam virtutis suae. |
| 10 | Habemus autem thesaurum istum in vasis fictilibus, uti sublimitas sit virtutis Dei, et non ex nobis. |
| 11 | Thesaurum sacramentum significavit Deus in Christo, quod credentibus manifestatur, incredulis vero quodam velamine tectum est, quia sicut thesaurus in occulto ponitur, ita et sacramentum Dei intra hominem, id est, in corde humano absconditur. |
| 12 | Hunc ergo thesaurum in animo et corpore dicit esse a Deo datum, ut eminentia virtutis eius appareat per homines, praedicatores dumtaxat ut reconcilietur omnis lingua creatori suo. |
| 13 | In omnibus tribulationem patimur, sed non angustiamur; nunc ostendit propter quod idonei erant praedicatores quia semper illis in necessitate adfuit Deus, ideo pressuram ait passi, sed non coangustati, hoc est, non permisit Deus tantum nos opprimi, ut cederemus inopiam passi, sed non destituti, id est, in inopia positi adfuit pastor Deus. |
| 14 | Persecutionem patimur, sed non derelinquimur. |
| 15 | Verum est, quia consulebat eis Deus, ne satis sibi facerent de his inimici. |
| 16 | Deiecti, sed non perimus. |
| 17 | Id est, verberibus prostrati obstante Deo non mortificati, sive enim clausi sive vinculati, adiutorio Dei manus hostium evadebant. |
| 18 | Denique Paulus et Silas cum essent clausi iam caesi, et pedes eorum essent in nervo conclusi, alacres hymnum canebant Deo fortiores his facti qui non erant caesi. |
| 19 | Semper mortificationem Iesu in corpore nostro circumferentes, ut et vita Iesu in corporibus nostris manifestetur. |
| 20 | Dubium non est quia in martyribus Christus occiditur, et in his qui pro fide patiuntur aut exitus, aut vincula, aut verbera Christi passiones sunt, ut et vita eius in corpore eorum palam fiat. |
| 21 | Passiones enim sunt, quae ostendunt meritum ad futuram vitam quam promisit Christus, unde alio loco dicit: Cum infirmor tunc potens sum; et iterum: Per multas tribulationes oportet nos intrare in regnum Dei. |
| 22 | Quod nobis praestare dignetur, ipse Dominus noster Iesus Christus, qui cum Patre et Spiritu sancto vivit et regnat Deus per omnia saecula saeculorum. |
| 23 | Amen. |