Hrabanus Maurus, Homiliae, II. HOMILIAE IN EVANGELIA ET..., HOMILIA CXXXVII. FERIA IV. Lectio Epistolae beati Pauli apostoli ad Corinthios.
| 1 | Fratres, non omnis caro eudem caro, sed alia hominum, alia pecorum, alia volucrum, alia piscium. |
| 2 | Et corpora coelestia, et corpora terrestria, sed alia quidem coelestium gloria, alia autem terrestrium, alia claritas solis, alia claritas lunae, et alia claritas stellarum. |
| 3 | Stella enim ab stella differt in claritate; sic et resurrectio mortuorum, etc. In his omnibus iste sensus est. |
| 4 | Si genera carnis cum sint cuncta mortalia, differunt tamen inter se pro diversitatibus animantium; etsi corpora enim sint omnia visibilia, differunt tamen inter se pro diversitatibus locorum, unde alia est coelestium gloria, alia terrestrium, et si in locis sublimibus, cum sint cuncta coelestia, differunt etiam ipsa claritate luminum, non mirum est, quod in resurrectione mortuorum distabit gloria meritorum, cum ex eadem massa omnis caro sit. |
| 5 | Unde et quomodo in his tanta diversitas est, ut una impensa faceret genera diversa, dicant nunc sophistae mundi et scrutatores siderum, si valent comprehendere, quae extra se sunt cum quid intra se sit nesciant. |
| 6 | Denique omnes mundani philosophi, quia mentem suam legi Dei humiliare, ut fidem eius susciperent noluerunt, diversa semper et contraria asserentes, inanissimis disputationibus invicem se confuderunt, quia in nullo horum testificatur veritatis signum. |
| 7 | Agnitum est, quod ante positum verbum commendat doctrinam sicut et Deus discrevit disciplinam nostram quae non verbis probatur, sed virtute, cui non possunt verba resistere. |
| 8 | Quemadmodum enim ex una impensa diversa animantium caro est, ita et unius carnis hominis diversae erunt dignitates in resurrectione, ut talis unusquisque appareat, qualis fuerit meriti, quippe cum hic etiam diversitatem corporum videamus: Et corpora, inquit, coelestia, et terrestria: sed alia quidem coelestium gloria, alia autem terrestrium. |
| 9 | Coelestia corpora sunt resurgentium, terrestria autem antequam moriantur, aut surgant, ut quia Christus coelestis est, ex eo corpora coelestia dicantur. |
| 10 | Ex Adam vero quia terrestris est terrestria corpora. |
| 11 | Alia claritas solis, alia claritas lunae, alia claritas stellarum, stella enim ab stella differt in claritate. |
| 12 | Unius naturae comparatione utitur ad indiscretae substantiae reddendam rationem, quia sicut sol et luna et stellae cum sint unius quidem naturae, diversae tamen claritatis sunt, ita et homines cum sint unius generis, merito tamen dissimiles erunt in gloria, ut claritatem solis illorum dignitas exsequetur, qui centesimum numerum habent, qui ut perfecti essent primi gradus aemuli fuerunt. |
| 13 | De quibus dictum est: tunc iusti fulgebunt sicut sol in regno Patris sui. |
| 14 | Lunari autem claritati hi comparandi sunt, qui sexagesimum numerum bonis operibus mercati sunt, ut secundi gradus meritum haberent. |
| 15 | Stellis autem clarioribus eorum merita comparanda sunt, qui tricesimum numerum, tertii gradus dignitatem, iustis laboribus quaesierunt. |
| 16 | Sequentibus vero stellis, quae inter claras et obscuriores mediae sunt, peccatores homines coaptandi sunt, qui de tribus nullius gradus honorem adipisci noluerunt, caeteris [Tetricis] autem stellis et omnium novissimis perfidorum resurrectio similis est, quia errorem secuti, stellis in errorem ducentibus comparandi sunt, sicut dicit in Epistola sua Iudas apostolus, infidelitas enim non potest claram resurrectionem habere, quia sicut carbo cinere suo coopertus obcaecatur, ita et hi perfidia sua erroris tenebris circumdati luce carebunt. |
| 17 | Ita et resurrectio mortuorum: exempla dat ut non sit dubium resurrectionem futuram mortuorum, ut accepta ratione nemo ambigat. |
| 18 | Seminatur in corruptione, surget in incorruptione. |
| 19 | Seminare est sepelire ut corrumpatur, resurgere autem, in incorruptela, iam exsuscitatum non posse corrumpi, sed habere claritatem immortalitatis. |
| 20 | Seminatur in ignominia, surget in gloria. |
| 21 | In ignominia seminatur dum in tetrico ponitur, fit fetidum et scatet vermibus. |
| 22 | Resurgere autem est in gloria, quia exsuscitatum et lumen erit, et nullam squaloris iniuriam patietur. |
| 23 | Seminatur in infirmitate, surget in virtute. |
| 24 | In infirmitate seminatur, quia immobile est et irregibile; surgit autem in virtute, quia iam totum vivum erit ac vegetum. |
| 25 | Seminatur corpus animale, surget corpus spiritale, licet enim pronuntiemus nonnullas esse spiritales naturas, ut sunt angeli, archangeli, caeteraeque virtutes, ipsa quoque anima nostra, vel certe aer iste subtilis, tamen incorporeae nullatenus aestimandae sunt, habent enim secundum se corpus, quo subsistunt, licet multo tenuius, quam nostra sunt corpora, secundum Apostoli sententiam, ita dicentis, Et corpora coelestia et corpora terrestria; et iterum, seminatur corpus animale, surget corpus spiritale. |
| 26 | Quibus manifeste colligitur nihil esse incorporeum nisi Deum solum, et idcirco ipsi tantummodo posse penetrabiles omnes spiritales atque intellectuales esse substantias, eo quod solus et totus et ubique et in omnibus sit, ita ut cogitationes hominum et internos motus, aditaque mentis universa inspiciat atque perlustret. |
| 27 | De ipso siquidem solo pronuntiavit beatus Apostolus dicens: Unius enim est sermo Dei, et efficax et acutior super omnem gladium ancipitem et pertingens usque ad divisionem animae et spiritus, compagum quoque, et medullarum, et discretor cogitationum et intentionum cordis, et non est ulla creatura invisibilis in conspectu eius, omnia autem nuda et aperta sunt oculis eius. |
| 28 | Et beatus David, Qui fingit, inquit, sigillatim corda eorum. |
| 29 | Et iterum: Ipse enim novit occulta cordis. |
| 30 | Animale corpus est, dum cibis sustentatur ut iuvat, spiritale autem cum horum nihil indigebit conversum in vitam. |
| 31 | Omnia supradicta hoc sensu clauduntur, non enim corpus animale semper hic habere potest Spiritum sanctum. |
| 32 | Tunc vero, id est, resurrectione semper manebit in sanctis. |
| 33 | Surget corpus spiritale, quod possit ire obviam Christo. |
| 34 | Sicut scriptum est: Factus est primus homo Adam in animam viventem, novissimus Adam in spiritum vivificantem. |
| 35 | Notandum est, quod cum duos Adam dicit eiusdem naturae utrosque demonstrat. |
| 36 | Quod contra Manichaeos et Apollonaristas facit, qui negant Dei verbo perfectum hominem esse susceptum. |
| 37 | Sed non prius quod spiritale est, sed quod animale est. |
| 38 | Deinde quod spiritale. |
| 39 | Primus homo de terra terrenus, secundus homo de coelo coelestis dicitur. |
| 40 | Quia non humanae fragilitatis ritu, sed divinae maiestatis nutu, et conceptus est, et enixus. |
| 41 | Nam usque adeo naturam nostram habuit, ut secundus Adam dicatur, et homo, Iesus Christus Dominus noster, qui cum Patre et Spiritu sancto vivit et regnat Deus per omnia saecula saeculorum. |
| 42 | Amen. |