Hrabanus Maurus, Homiliae, II. HOMILIAE IN EVANGELIA ET..., HOMILIA CXI. IN NATALI SANCTI PAULI. Lectio Actuum apostolorum.
| 1 | In diebus illis: Saulus adhuc spirans minarum et caedis in discipulos Domini, etc. Praesens lectio Actuum apostolorum pronuntiat, fratres charissimi, quomodo apostolus Paulus, cuius singularem hodie festivitatem colimus, ex persecutore Christianorum, praedicator et doctor factus est Christianorum. |
| 2 | Christus enim occidit in eo saevitiam et reviviscere fecit in eo mansuetudinem veram: impleta est enim in eo prophetia beati patriarchae Iacob qui cum Beniamin filium suum benediceret ait: Beniamin lupus rapax mane comedit praedam, et vespere dividet spolia. |
| 3 | Qui enim nunc Paulus post conversionem dictus est, antea cum in impietate exsisteret Saulus vocabatur, quia cum commutavit opera mutavit et nomen. |
| 4 | Erat enim de tribu Beniamin, eratque lupus mane, id est, primo persecutor Christianorum, vespere, id est postea, per Christi gratiam mutatus, divisit spolia, id est, gentibus mirifice evangelica sacramenta divisit. |
| 5 | Audiamus eum mane comedentem praedam; Saulus adhuc spirans minarum et caedis in discipulos Domini, petit et accepit epistolas a principibus sacerdotum in Damascum ubi iam magna pars fidelium erat, ut quoscunque inveniret huius vitae viros ac mulieres, in Christum credentes, vinctos adduceret in Ierusalem ad martyrium. |
| 6 | Et dum iter faceret, contigit ut appropinquaret Damasco, et subito circumfulsit eum lux de coelo, et cadens in terram audivit vocem dicentem sibi. |
| 7 | Saule, Saule, quid me persequeris? Quia quod uni ex fidelibus meis persequendo feceris, me hoc scito passurum. |
| 8 | Quid frustra insanis contra nomen meum, quia iam olim omnium Iudaeorum manibus occidisti martyrem meum Stephanum? Olim quidem debui perdere te, sed Stephanus meus oravit pro te. |
| 9 | Et ille: Quis es, Domine? Et Dominus ad illum: Ego sum Iesus Nazarenus, quem tu persequeris infidelis, sed surge et ingredere civitatem, ibi dicetur tibi quid te oporteat facere. |
| 10 | Et surgens nihil videbat, et ita erat tribus diebus non videns, et non manducavit neque bibit. |
| 11 | Ad hoc carnale istud lumen aliquod temporis perdidit, ut spiritale veracius per hanc poenam percipere posset. |
| 12 | Et hoc ideo triduo perdidit, quia Dominum non crediderat tertia die rerurrexisse. |
| 13 | Ananias quidam discipulus Christi erat Damasco. |
| 14 | Cui dixit Dominus: Surge, vade in vicum qui dicitur Rectus, et quaere Saulum, et accede ad eum, et signa cum charactere meo, multa enim patietur pro nomine meo. |
| 15 | Et ille: Domine, audivi de viro hoc, quanta mala fecerit sanctis tuis; ait illi Dominus: Vade, quoniam vas electionis est mihi, ut portet nomen meum in gentibus coram regibus et principibus terrae. |
| 16 | Ideo enim prostrata est in eo superbia, ut erigatur humilitas, et devotio obsequii. |
| 17 | Prostrata sunt in eo iam vitia, ut sanctitas erigatur. |
| 18 | Venit ergo Ananias, baptizavit Saulum impium, et fecit nobis Paulum praedicatorem pium; baptizavit lupum et fecit agnum, postque coepimus habere eum praedicatorem, quem habuimus antea persecutorem; ecce quomodo vespere divisit spolia. |
| 19 | Coepit enim ubique statim praedicare Christum contra quem antea fortiter expugnavit; nunc patiebatur Paulus quod fecerat Saulus; Saulus lapidavit Stephanum, Paulus lapidatus est propter Christum; Saulus Christianos virgis cecidit, Paulus pro Christo quinquies quadragenas una minus ideo accepit, ut iterum caederetur pro Christo. |
| 20 | Nam omnia quae antea fidelibus irrogarat supplicia, multo maiora ipse passus est pro Christo tormenta. |
| 21 | Si consideremus, dilectissimi nobis: via nostra Christus est. |
| 22 | Christum attendite, pati venit, sed glorificari; contemni, sed etiam exaltari; mori, sed etiam resurgere. |
| 23 | Ista cogitantes, fratres charissimi, non desperemus, quia etsi peccatores sumus, magnum medicum habemus. |
| 24 | Ipsum medicum audite, Non veni vocare iustos, sed peccatores ad poenitentiam. |
| 25 | Utilitas autem rei gestae huius haec est: Apostolus ipse commemorat in epistolis suis, dicit enim, ad hoc sibi datam veniam omnium peccatorum suorum, ut nemo de se desperet, qui fuerit in magnis peccatis involutus, et in magnis sceleribus irretitus, quasi veniam non sit accepturus, si conversus fuerit ad eum, qui pendens in cruce, pro persecutoribus suis oravit, dicens: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt. |
| 26 | Factus ille ex persecutore est praedicator et doctor Gentium, qui prius, inquit, fui blasphemus, et persecutor, et iniuriosus. |
| 27 | Vides meritum, poena debetur. |
| 28 | Ergo poena non redditur, sed misericordiam pro poena consequitur. |
| 29 | Gratia enim salvi efficimur de peccatis nostris, largiente ipso Domino nostro, qui vivit et regnat in saecula saeculorum. |
| 30 | Amen. |