Hrabanus Maurus, Homiliae, p2, p88

1	In illo tempore venit ad Iesum vir cui nomen Iairus, et ipse princeps synagogae erat, etc. Priori lectioni quam de abiectione Synagogae fideque Ecclesiae atque iterum instaurationis Synagogae sumus interpretati consequenter archisynagogi filia moriens subiungitur, quam dum suscitare properat Dominus, praeoccupat hemorroissa mulier, praeripit sanitatem, fitque ut post veniens prior salute potiatur.
2	Aethiopia enim praeveniet manus eius Deo, et cum intraverit plenitudo gentium, tunc omnis Israel salvus fiet.
3	Et cecidit ad pedes Iesu, rogans eum ut intraret in domum eius.
4	Si caput Christi Deus, pedes eius consequenter incarnatio, qua terram nostrae mortalitatis tetigit, accipiendi sunt.
5	Cecidit igitur archisynagogus ad pedes Iesu, qui legislator cum tota patrum progenie Christum in carne apparentem longe sibi dignitatis gloria praeferendum esse cognovit.
6	Quia filia unica erat illi fere annorum duodecim, et haec moriebatur.
7	Ipsa Synagoga quae sola legali institutione composita quasi unica Moysi nata erat, quasi duodecimo aetatis anno, hoc est, tempore pubertatis appropinquante moriebatur, quae nobiliter a prophetis educata, postquam ad intelligibiles annos pervenerat, postquam spiritales Deo fructus gignere debebat, subito errorum languore consternata spiritalis vitae vias ingredi desperabiliter omisit, et si non a Christo succurreretur horrendam per omnia corruisset in mortem.
8	Et contigit dum iret, a turba comprimebatur.
9	Ad puellam pergens sanandam Dominus a turba comprimitur, quia genti Iudaeae salutaria monita praebens quibus aegram intus eius conscientiam erigeret, noxia carnalium populorum est consuetudine gravatus.
10	Et mulier quaedam erat in fluxu sanguinis ab annis duodecim.
11	Mulier sanguine fluens Ecclesia est ex gentibus congregata, quae ingenito carnalium delectationum polluta fluxu, atque a coetu iam fuerat segregata fidelium, sed dum verbum Dei Iudaeam salvare decerneret, paratam iam promissamque aliis praeripuit spe certa salutem.
12	Notandum est quod archisynagogi duodenis sit filia, et mulier haec ab annis duodecim sanguine fluxerit; hoc est eodem quo haec nata sit tempore illa coeperit infirmari, una enim pene eademque saeculi huius aetate et synagoga in patriarchis nasci, et gentilium natio per orbem coepit idololatriae sanie foedari, nam et geminae fluxus sanguinis, hoc est et super idololatriae superstitione, et super his quae carnis ac sanguinis oblectatione patrantur, potest intelligi.
13	Quae in medicos erogaverat omnem substantiam suam, nec ab ullo potuit curari.
14	Medicos sive falsos theologos, sive philosophos legumque doctores saecularium, qui multa de virtutibus vitiisque subtilissime disserentes utilia se vivendi credendique instituta mortalibus dare promittebant.
15	Accessit retro et tetigit fimbriam vestimenti eius, et confestim stetit fluxus sanguinis eius.
16	Accedit et Dominum tangit Ecclesia, quia.
17	ei per fidei veritatem appropinquat.
18	Accedit autem retro sive iuxta id quod ipse ait: Si quis mihi ministrat, me sequatur.
19	Et ait Iesus: Quis est qui me tetigit? Non ut ipse nesciat doceatur, sed ut virtus fidei quam noverat, imo quam ipse dederat, in muliere declaretur interrogat.
20	Negantibus autem omnibus, dixit Petrus et qui cum illo erant: Praeceptor, turbae te comprimunt et affligunt, et dicis: Quis me tetigit? Quem turbae comitantes passim comprimunt, una credula mulier Dominum tangit, quia qui diversis inordinate glomerantium haeresibus affligitur, sola catholicae Ecclesiae fideliter corde quaesitatur.
21	Et dixit Iesus: Tetigit me aliquis, nam ego novi virtutem de me exisse, etc. Non ergo latet cum qui fimbriam tetigerit; id est, incarnationis mysteria donec ad maiora capienda perveniat perfecte amando crediderit.
22	At ipse dixit illi: Filia, fides tua te salvam fecit: vade in pace.
23	Ideo filia, quia fides tua te salvam fecit; nec dixit fides tua te salvam factura est, sed salvam fecit.
24	Ideo enim quia credidisti, iam salva facta es.
25	Adhuc illo loquente, venit quidam ad principem synagogae, dicens ei: Quia mortua est filia tua, noli vexare illum.
26	Salvata a profluvio sanguinis muliere, mox filia principis mortua nuntiatur, quia dum Ecclesia a vitiorum labe mundata et ob fidei meritum, filia est cognominata.
27	Continuo Synagoga perfidiae simul invidiaeque letho soluta est; perfidiae quidem, quia in Christo credere noluit: invidiae vero, quia Ecclesiam credidisse doluit.
28	Iesus autem, audito hoc verbo, respondit patri puellae: Noli timere, crede tantum, et salva erit.
29	Pater puellae coetus doctorum legis accipitur, de quo Dominus ait, super cathedram Moysi sederunt Scribae et Pharisaei: qui si credere ipsi voluerint etiam subiecta ei Synagoga salva erit.
30	Et cum pervenisset domum, non permisit intrare secum quemquam, nisi Petrum, et Iacobum, et Ioannem, et patrem, et matrem puellae.
31	Supra publice viduae filius suscitatur, hic removentur plures arbitri.
32	Puto ergo quod in eo quoque pietas ibi Domini declaretur; quia vidua mater unici non patiebatur moras, et ideo ne amplius afficeretur maturitas additur.
33	Est iam forma sapientiae in viduae filio cito Ecclesiam credituram, in archisynagogi filia credituros quidem Iudaeos, sed ex pluribus pauciores.
34	Flebant autem omnes et plangebant illam.
35	Nunquid possunt, inquit, filii sponsi lugere, quandiu cum illis est sponsus: venient autem dies cum aufe retur ab eis sponsus, et tunc ieiunabunt.
36	Igitur Synagoga quia sponsi laetitiam qua vivere posset amisit, quasi inter plangentes mortua iacens, ne hoc quidem ipsum quare plangatur intelligit.
37	At ille dixit: Nolite flere, non est mortua, sed dormit.
38	Hominibus mortua qui suscitare nequiverant Deo dormiebat, in cuius ditione et anima recepta vivebat, et caro suscitanda quiescebat.
39	Et deridebant eum, scientes quia mortua esset: quia verbum resuscitantis deridere quam credere malebant, merito foras excluduntur, indigni qui miraculum resurgentis viderent.
40	Ipse autem teneus manum eius clamavit, dicens: Puella, surge.
41	Tenens ergo manum puellae Iesus sanavit eam, quia nisi prius mundatae fuerint manus Iudaeorum, quae sanguine plenae sunt, Synagoga eorum mortua non consurgit.
42	Et reversus est spiritus eius, et resurrexit continuo.
43	Marcus ita dicit, et confestim surrexit puella, et ambulavit spiritualiter insinuans, quia quisquis a morte animae Christo sibi manum confortante resipiscit, non modo a sordibus exsurgere vitiorum, sed et in bonis continuo perficere debet operibus.
44	Et iussit illi dari manducare.
45	At testimonium quidem vitae resuscitatam manducare praecipit, ut non phantasma, sed veritas crederetur.
46	Sed et si quis a spiritali morte surrexerit, coelesti necesse est mox pane satietur, et divini scilicet verbi et sacrosancti altaris particeps effectus.
47	Et stupuerunt, inquit, parentes eius, quibus praecipit ne alicui dicerent quod factum erat.
48	Iuvenis extra portam, turba multa comitante atque intuente, suscitatur.
49	Lazarus de monumento vocatus in tantum populis innotuit ut ob eorum qui viderunt testimonium, plurimae Domino turbae cum palmis occurrerent, et multi propter illum abirent ex Iudaeis et crederent in Iesum.
50	Quartum vero mortuum Dominus nuntiante discipulo agnoscit, sed quia qui pro eius ereptione Dominum precarentur vivi defuerant, dimitte, inquit, ut mortui sepeliant mortuos suos, id est, mali malos noxiis laudibus gravent, et quia non adest iustus qui corripiat in misericordia, oleum peccatoris impinguet caput suum.
51	Iustum est et valde condignum ut conditori et Salvatori nostro Iesu Christo debitas laudes dicamus et gratias illi in omnibus referamus, et pro beneficiis suis atque donis gratulantes devoti in eius servitio usque in finem perseveremus, quia si hoc fiet, gaudii coelestis cum sanctis angelis eius in perpetuum participes erimus praestante ipso qui vivit et regnat per omnia saecula saeculorum.
52	Amen.